पार्थिवो ऽयं तथा देहः पार्थिवैः परमाणुभिः
गुडः फलानीति तथा पार्थिवाः परमाणवः
तन्मनः शमनालबि कार्यं प्राप्यं हि मुक्तये
प्रणिपत्य महाभागो निदाघो वाक्यमब्रवीत्
नष्टो मोहस्तवाकर्ण्य वचांस्येतानि मे द्विज
इहागतो ऽहं दास्यामि परमार्थं सुबोधितम्
वासुदेवाभिधेयस्य स्वरुपं परात्मनः
पूजितः परया भक्त्यानिच्छितः प्रययौ विभुः
निदाघज्ञानदानाय तदेव नगरं गुरुः
महाबलपरीवारे पुरं विशति पार्थिवे
क्षुत्क्षामकण्ठमायान्तमरण्यात्ससमित्कुशम्
उवाच कस्मादेकान्तं स्थीयत भवता द्विज
प्रविवक्षौ पुरे रम्ये तेनात्र स्थीयते मया
कथ्यतां मे द्विजश्रेष्ठ त्वमभिज्ञो मतो मम
अधिरुढो नरेन्द्रो ऽयं परितो यस्तथेतरः
भवता निर्विशेषेण पृथग्वेदोपलक्षितौ
ज्ञातुमिच्छाम्यहं को ऽत्र गजः को वा नराधिपः
वाह्यवाहकसंबन्धं को न जानाति वै द्विज
अधः सत्त्वविभागं किं किं चोर्द्धमभिधीयते
श्रयतां कथयाम्येष यन्मां त्वं परिपृच्छसि
अवबोधाय ते ब्रह्मन्दृष्टान्तो दर्शितो मया
तदेवं त्वं समाचक्ष्व कतमस्त्वमहं तथा
निदाधः प्राह भगवन्नाचार्यस्त्वमृभुर्मम्
यथाचार्यस्य तेन त्वां मन्ये प्राप्तमहं गुरुम्
गुरुस्नेहादृभुर्नामनिदाघं समुपागतः
परमार्थसारभूतं यत्तदद्वैतमशेषतः
निदाघो ऽप्युपदेशेन तेनाद्वैतपरो ऽभवत्
तथा ब्रह्मतनौ मुक्तिमवाच परमाद्विजः
भव सर्वगतं ज्ञानमात्मानमवनीपते
भ्रान्तदृष्टिभिरात्मापि तथैकः सन्पृथक् पृथक्