असूयाविसृष्टमनसस्तस्य राज्ञः परैः सह
हैहयैस्तालजङ्घैश्च रिपुभिः स पराजितः
अवाप परमां तुष्टिं तत्र दृष्ट्वा महत्सरः
सरोगतविहङ्गास्ते लीनाश्चित्रमिदं महत्
विशन्तस्त्वरया वासमित्यूचुस्ते विहङ्गमाः
पीत्वा जलं च सुखदं वृक्षमूलमुपाश्रितः
दुर्गुणान्विगणय्यास्यधिग्धिगित्यब्रुवन्प्रजाः
सर्वसंपत्समायुक्तो ऽप्यगुणीनिन्दितो जनैः
संतुष्टिं परमां याता दवथौ विगते यथा
निहत्य कर्म च यशो लोके द्वजवरोत्तम
नास्ति निन्दासमं पापं नास्ति मोहसमासवः
नास्ति रागसमः पाशो नास्ति सङ्गसमं विषम्
जीर्णाङ्गोमनसस्तापाद् वृद्धभावादभूदसौ
स बाहुर्व्याधिना ग्रस्ते ममार मुनिसत्तम
चिरं विलप्य बहुधा सहगन्तुं मनो दधे
समारोप्य तन्पूरुढं स्वयं समुपचक्रमे
एतद्विज्ञातवान्सर्वं परमेण समाधिना
गतासूया महात्नानः पश्यन्तिज्ञान चक्षुषा
संप्रात्पस्तत्र साध्वी च यत्र बाहुप्रिया स्थिता
प्रोवाच धर्ममूलानि वाक्यानि मुनिसत्तमः
तवोदरे चक्रवर्ती शनुहन्ता हि तिष्टति
रजस्वला राजसुतेनारोहति चिन्ताशुभो
दाम्भिनोनिन्दकस्यापि भ्रूणघ्रस्य न निष्कृतिः
विश्वासघातकस्यापि निष्कृतिर्नास्ति सुव्रते
यदेतद्दुःखमुत्पन्नं तत्सर्वं शान्तिमेष्यति
विललापातिदुःखार्ता समुह्यधवपत्कुजौ
मारोदीराज ननये श्रियमग्र्ये गमिष्यसि
तस्माच्छोकं परित्यज्य कुरु कालोचिता क्रि पाम्
दुर्वृत्ते वा सुवृत्ते वा मृत्योःसर्वत्रतुल्यता
नगरे वा तथामन्ये दैन्यमत्रातिरिच्यते