तद्वदाखिल विज्ञानजलवीच्युजधिर्भवान्
श्रेयांसि परमार्थानि ह्यशेषाण्येन भूपते
पुत्रानिच्छति राज्यं च श्रेयस्तस्यैव तन्नृप
कर्मयज्ञादिकं श्रेयः स्वर्लोकपलदायि यत्
आत्मा ध्येयः सदा भूप योगयुक्तैस्तथा परैः
श्रेयांस्येवमनेकानि शतशो ऽथ सहस्रशः
धर्मो ऽयं त्यजते किं तु परमार्थो धनं यदि
मुत्रश्चेत्परमार्थाख्यः सो ऽप्यन्यस्य नरेश्वर
एवं न परमार्थो ऽस्ति जगत्यत्र चराचरे
राज्यादिप्राप्तिरत्रोक्ता परमार्थतया यदि
ऋग्यजुःसामनिष्पाद्यं यज्ञकर्म मतं तव
यत्तु निष्पाद्यते कार्यं मृदा कारणभूतया
एवं विनाशिभिर्द्रव्यैः समिदाज्यकुशादिभिः
अनाशी परमार्थस्तु प्राज्ञैरभ्युपगम्यते
तदेवापलदं कर्म परमार्थो मतो मम
ध्यानमेवात्मनो भूपपरमार्थार्थशब्दितम्
परमार्थात्मनोर्योगः परमार्थ इतीष्यते
तस्माच्छ्रेयांस्यशेषाणि नृपैतानि न संशयः
एको व्यापी समः शुद्धो निर्गुण प्रकृतेः परः
परिज्ञानमयो सद्भिर्नामजात्यादिभिविभुः
तस्यात्मपरदेहेषु सतो ऽप्येकमयं हि तत्
वेणुरङ्घ्रविभेदेन भेदः षङ्जादिसंज्ञितः
एकत्वं रूपभेदश्च वाह्यकर्मप्रवृत्तिजः
शृण्वत्र भूप प्राग्वृत्तं यद्गीतमृभुणा भवेत्
ऋभुर्नामाबवत्पुत्रो ब्रह्मणः परमेष्टिनः
तस्य शिष्यो निदाघो ऽभूत्पुलस्त्यतनयः पुरा
अवाप्तज्ञान तत्त्वस्य न तस्याद्वैतवासना
देविकायास्तटे वीर नागरं नाम वै पुरम्
रम्योपवनपर्यन्तं स तस्मिन्पार्थवोत्तम
दिव्ये वर्षसहस्रे तु समतीते ऽस्य तत्पुरम्