अन्विष्यतां नृपश्रेष्ठानन्ददाशिबिका त्वया
क्व जातं छत्रमित्येष न्यायस्त्वयि तथा मयि
देहेषु लोकसंज्ञेयं विज्ञेया कर्महेतुषु
शरीराकृतिभेदास्तु भूपैते कर्मयोनयः
तथान्यश्च नृपेत्थं तन्न सत्यं कल्पनामयम्
परिणामादिसंभूतं तद्वस्तु नृप तञ्च किम्
पत्न्याः पतिः पिता सूनोः कस्त्वं भूप वदाम्यहम्
किमु पादादिकं त्वेतन्नैव किं ते महीपते
को ऽहमित्यत्र निपुणं भूत्वा चिन्तय पार्थिव
पृथकूचरणनिष्पाद्यं शक्यं तु नृपते कथम्
प्रश्रयावनतो भूत्वा तमाह नृपतिर्द्विजम्
श्रुते तस्मिन्भ्रमन्तीव मनसो मम वृत्तयः
भवता दर्शितं विप्र तत्परं प्रकृतेर्महत्
शरीरमन्यदस्मत्तो येनेयं शिबिका धृता
प्रवर्तन्ते गुणाश्चैते किं ममेति त्वयोदितम्
मनो विह्वलतामेति परमार्थार्थतां गतम्
प्रष्टुमभ्युद्यतो गत्वा श्रेयः किन्त्वत्र संशये
तेनैव परमार्थार्थं त्वयि चेतः प्रधावति
विष्णोरंशो जगन्मोहनाशाय समुपागतः
प्रत्यक्षतामनुगतस्तथैतद्भवतोच्यते
तद्वदाखिल विज्ञानजलवीच्युजधिर्भवान्
श्रेयांसि परमार्थानि ह्यशेषाण्येन भूपते
पुत्रानिच्छति राज्यं च श्रेयस्तस्यैव तन्नृप
कर्मयज्ञादिकं श्रेयः स्वर्लोकपलदायि यत्
आत्मा ध्येयः सदा भूप योगयुक्तैस्तथा परैः
श्रेयांस्येवमनेकानि शतशो ऽथ सहस्रशः
धर्मो ऽयं त्यजते किं तु परमार्थो धनं यदि
मुत्रश्चेत्परमार्थाख्यः सो ऽप्यन्यस्य नरेश्वर
एवं न परमार्थो ऽस्ति जगत्यत्र चराचरे
राज्यादिप्राप्तिरत्रोक्ता परमार्थतया यदि