प्रीतिप्रसन्नवदनः पार्श्वस्थे चाभवन्मृगे
कालेन गच्छता सो ऽथ कालं चक्रे महीपतिः
मृगमेव तदाद्राक्षीत्त्यजन्प्राणानसावपि
जाति स्मरत्वादुद्विग्नः संसारस्य द्विजोत्तम
शुष्कैस्तृणैस्तथा पर्णैः स कुर्वन्नात्मपोषणम्
तत्र चोत्सृष्टदेहो ऽसौ जज्ञे जातिस्मरो द्विजः
सर्वविज्ञान संपन्नः सर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित्
आत्मनोधिगतज्ञानाद्द्वेवादीनि महामुने
न पपाठ गुरुप्रोक्तं कृतोपनयनः श्रुतम्
उक्तो ऽपि बहुशः किञ्चिज्जण्ड वाक्यमभाषत
अपद्धस्तवपुः सो ऽपि मलिनांबरधृङ् मुने
संमानेन परां हानिं योगर्द्धेः कुरुते यतः
तस्माञ्चरेत वै योगी सतां धर्ममदूषयन्
हिरण्यगर्भवचनं विचिन्त्येत्थं महामतिः
भुङ्क्ते कुल्माषवटकान् शाकं त्रन्यफलं कणान्
पितर्युपरते सो ऽथ भ्रातृभ्रातृव्यबान्धवैः
सरूक्षपीनावयवो जडकारी च कर्मणि
तं तादृशमसंस्कारं विप्राकृतिविचेष्टितम्
स राजा शिबिकारूढो गन्तुं कृतमतिर्द्विज
श्रेयः किमत्र संसारे दुःखप्राये नृणामिति
उवाह शिबिकामस्य क्षत्तुर्वचनचोदितः
गृहीतो विष्टिना विप्र सर्वज्ञानैकभाजनम्
ययौ जडगतिस्तत्र युगमात्रावलोकनम्
विलोक्य नृपतिः सो ऽथ विषमं शिबिकागतम्
पुनस्तथैव शिबिकां विलोक्य विषमां हसन्
शिबिकावाहकाः प्रोचुरयं यातीत्यसत्वरम्
किमायाससहो न त्वं पीवा नासि निरीक्ष्यसे
न श्रान्तो ऽस्मि न चायासो वोढान्यो ऽस्ति महीपते
श्रमश्च भारो द्वहने भवत्येव हि देहिनाम्
बलवानबलश्चेति वाच्यं पश्चाद्विशेषणम्