पालयामास धर्मेण पितृबद्रञ्जयन् प्रजाः
सर्वदेवात्मकं ध्यायन्नानाकर्मसु तन्मतिः
मुक्त्वा राज्यं ययौ विद्वान्पुलस्त्यपुहाश्रमम्
तत्रासौ तापसो तापसो भूत्वा विष्णोराराधनं मुने
नित्यं प्रातः समाप्लुत्य निर्मले ऽभलि नारद
अथाश्रमे समागत्य वासुदेवं जगत्पतिम्
फलैः पुष्पैंस्तथा पत्रैस्तुलस्याः स्वच्छवारिभिः
सचैकदा महाभागः स्नात्वा प्रातः समाहितः
अथाजगाम तत्तीरं जलं पातुं पिपासिता
ततः समभवत्तत्र पीतप्राये जले तया
ततः सा सिंहसन्नादादुत्प्लुता निम्नगातटम्
तमुह्यमानं वेगेन वीचिमालापरिप्लुतम्
गर्भप्रच्युतिदुःखेन प्रोत्तुङ्गाक्रणेन च
हरिणीं तां विलोक्याथ विपन्नां नृपतापसः
चकारानुदिनं चासौ मृगपोतस्य वै नृपः
चचाराश्रमपर्यन्तं तृणानि गहनेषु सः
प्रातर्गत्वादिदूरं च सायमायात्यथाश्रमम्
तस्यतस्मिन्मृगे दूरसमीपपरिवर्तिनि
विमुक्तराज्यतनयः प्रोज्झिताशेषबान्धवः
किं वृकैभक्षितो व्याघ्नैः किं सिंहेन निपातितः
प्रीतिप्रसन्नवदनः पार्श्वस्थे चाभवन्मृगे
कालेन गच्छता सो ऽथ कालं चक्रे महीपतिः
मृगमेव तदाद्राक्षीत्त्यजन्प्राणानसावपि
जाति स्मरत्वादुद्विग्नः संसारस्य द्विजोत्तम
शुष्कैस्तृणैस्तथा पर्णैः स कुर्वन्नात्मपोषणम्
तत्र चोत्सृष्टदेहो ऽसौ जज्ञे जातिस्मरो द्विजः
सर्वविज्ञान संपन्नः सर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित्
आत्मनोधिगतज्ञानाद्द्वेवादीनि महामुने
न पपाठ गुरुप्रोक्तं कृतोपनयनः श्रुतम्
उक्तो ऽपि बहुशः किञ्चिज्जण्ड वाक्यमभाषत