प्रलंबाष्टभुजं विष्णुमथ वापि चतुर्भुजम्
चिन्तयेद्बूह्यभूतं तं पीतनिर्मलवाससम्
शार्ङ्गशङ्खगदाखड्गप्रकाशवलयाञ्चितम्
तावद्यावद् दृढीभूता तत्रैव नृप धारणा
नापयाति यदा चित्तात्सिद्धां मन्येत तां तदा
चिन्तये द्भगवद्रूपं प्रशान्तं साक्षसूत्रकम्
किरीटकेयूरमुखैर्भूषणै रहितं स्मरेत्
कुर्यात्ततो ऽवयविनि प्राणिधानपरो भवेत्
तद्ध्यानं प्रथमैरङ्गैः षङ्भिर्निष्पाद्यते नृप
मनसा ध्याननिष्पाद्यं समाधिः सो ऽभिधीयते
प्रापणीयस्तथैवात्मा प्रक्षीणाशेषभावनः
निष्पाद्य मुक्तिकार्यं वै कृतकृत्यो निवर्तते
भवत्यभेदी भेदश्च तस्याज्ञानकृतो भवेत्
आत्मनो ब्रह्मणाभेदं संमतं कः करिष्यति
संक्षेपविस्तराभ्यां तु किमन्यत्क्रियतां तव
तवोपदेशात्सकलो नष्टश्चित्तमलो मम
नरेद्रं गदितुं शक्यमपि विज्ञेयवेदभिः
परमार्थस्त्व संलाप्यो वचसां गोचरो न यः
यद्विमुक्तिपरो योगः प्रोक्तः केशिद्वजाव्ययः
आजगाम पुरं ब्रह्मंस्ततः केशिध्वजो नृपः
विशालामगमत्कृष्णे समावेशितमानसः
विष्ण्वाख्ये निर्मले ब्रह्मण्यवाप नृपतिर्लयम्
बुभुजे विषयान्कर्म चक्रे चानभिसंधितम्
अवाप सिद्धिमत्यन्तत्रितापक्षपणीं मुने
तापत्रयचिकित्सार्थं किमन्यत्कथयामि ते
तथापि मे मनो भ्रान्तं न स्थितिं लभतेंऽजसा
सोढुं शक्येत मनुजैस्तन्ममाख्याहि मानद
उवाच हर्षसंयुक्तः स्मरन्भघरतचेष्टितम्
यं श्रुत्वा त्वन्मनो भ्रान्तमास्थानं लभते भूशम्
आर्षभो यस्य नाम्नेदं भारतं खण्डमुच्यते