कृष्णाजिनत्वक्कवचभावेनास्मान्हनिष्यसि
मृगानां वद पृष्टेषु मूढ कृष्णाजिनं न किम्
स त्वामहं हनिष्यामि न मे जीवन्विमोक्ष्यसे
खाण्डिक्य संशयं प्रष्टुं भवन्तमहमागतः
ततः स मन्त्रिभिः सार्द्धमेकान्ते सपुरोहितः
तमूर्मन्त्रिणो वध्यो रिपुरेष वशङ्गतः
खाण्डिक्यश्चाह तान्सर्वानेव मेव न संशयः
परलोकजयस्तस्य पृथिवी सकला मम
परलोकजयो ऽनन्तः स्वल्पकालो महीजयः
ततस्तमभ्युपेत्याह खाण्डिक्यो जनको रिपुम्
ततः प्राह यथावृत्तं होमधेनुवधं मुने
स चाचष्ट यथान्यायं मुने केशिध्वजाय तत्
विदितार्थः स तेनैवमनुज्ञातो महात्मना
क्रमेण विधिवद्यागं नीत्वा सो ऽवभृथाप्लुतः
पूजिता ऋत्विजः सर्वे सदस्या मानिता मया
यथाहं मर्त्यलोकस्य मया सर्वं विचष्टितम्
इत्थं तु चिन्तयन्नेव संमार स महीपतिः
स जगाम ततो भूयो रथमारुह्य पार्थिवः
खाण्डिक्यो ऽपि पुनर्द्दष्ट्वा तमायान्तं धृतायुधः
अहं तु नापकाराय प्राप्तः खाण्डिक्य मा क्रुधः
निष्पादितो मया यागः सम्यक् त्वदुपदेशतः
इत्युक्तो मन्त्रयामास स भूयो मन्त्रिभिः सह
तमूचुर्मन्त्रिणो गज्यमशेषं याच्यतामयम्
प्राहस्य तानाह नृपः स खाण्डिक्यो महापतिः
एतमेतद्भंवतो ऽत्र स्वार्थ साधनमन्त्रिणः
इत्युक्त्वा समुपेत्यैंनं स तु केशिध्वजं नृपम्
बाढमित्येव तेनोक्तः खाण्डिक्यस्तमथाब्रवीत्
यदि चेद्दीयते मह्यं भवता गुरुनिष्क्रयः
न प्रार्थितं त्वया कस्मान्मम राज्यमकण्टकम्
केशिध्वज निबोध त्वं मया न प्रार्थितं यतः