परः पराणां सकला न यत्र क्लेशादयः संति परावरेशे
सर्वेश्वरः सर्वनिसर्गवेत्ता समस्कशक्तिः परमेश्वराख्यः
तत्प्राप्तिकारणं ब्रह्म तवेतत्प्रतिपद्यते
स्वाध्याययोगसंपत्त्या परमात्मा प्रकाशते
न मांसचक्षुषा द्रष्टुं ब्रह्मभूतः स शक्यते
ज्ञाते यन्नाखिलाधारं पश्येयं परमेश्वरम्
जनकाय पुरा योगं तथाहं कथयामि ते
कथं तयोश्च संवादो योगसंबन्धवानभूत्
कृतध्वजो ऽस्य भ्राताभूत्सदाध्यात्मरतिर्नृपः
पुत्रो ऽमितव्वजस्यापि खाण्डिक्यजनकाभिधः पुरोधसा मन्त्रिभिश्च समवेतो ऽल्पसाधनः
इयाडज सो ऽपि सुबहून यज्ञाञ्ज्ञानव्यपाश्रयः
एकदा वर्तमानस्य यागे योगविदां वर
ततो राजा हतां ज्ञात्वा धेनुं व्याघ्रेण चर्त्विजः
ते चोचुर्नवयंविद्मः कशेरुः पृच्छ्यतामिति
शुनकं पृच्छ राजेन्द्र वेद स वेत्स्यति
न कशेरुर्नचैवाहं न चान्यः सांप्रतं भुवि
स चाह तं व्रजाम्येष प्रष्टुमात्मरिपुं मुने
प्रायश्चित्तं स चेत्पृष्टो वदिष्यति रिपुर्मम
इत्युक्त्वा रथमारुह्य कृष्णाजिनधरो नृपः
तमायान्तं समालोक्य खाञ्जडिक्यो रिपुमात्मनः
कृष्णाजिनत्वक्कवचभावेनास्मान्हनिष्यसि
मृगानां वद पृष्टेषु मूढ कृष्णाजिनं न किम्
स त्वामहं हनिष्यामि न मे जीवन्विमोक्ष्यसे
खाण्डिक्य संशयं प्रष्टुं भवन्तमहमागतः
ततः स मन्त्रिभिः सार्द्धमेकान्ते सपुरोहितः
तमूर्मन्त्रिणो वध्यो रिपुरेष वशङ्गतः
खाण्डिक्यश्चाह तान्सर्वानेव मेव न संशयः
परलोकजयस्तस्य पृथिवी सकला मम
परलोकजयो ऽनन्तः स्वल्पकालो महीजयः
ततस्तमभ्युपेत्याह खाण्डिक्यो जनको रिपुम्