यस्य दर्शनमात्रेण नरा यान्ति परां गतिम्
पुनाति स्त्रानपानाद्यैर्नयन्तीन्द्रपुरं जगत्
लिङ्गरुपीं कथं तस्या महिमा परिकीर्त्यते
ईषदप्यन्तरं नास्ति भेदकृच्चानयोः कुधीः
अज्ञानसागरे मग्ना भेदं कुर्वन्ति पापिनः
युगान्ते निगदन्त्येतद्रुद्ररुपधरो हरिः
ब्रह्मरुपेण सृजति प्रान्तेः हयेतत्रयं हरः
भेदं करोति सो ऽभ्येति नरकं भृशदारुणम्
स याति परंमानन्दं शास्त्राणामेष विष्वयः
नित्यं संनिहितस्तत्र लिङ्गरुपी जनार्दनः
तं दृष्ट्वा परमं ज्योतिराप्रोति मनुजोत्तमः
सत्पद्वीपासाब्धिशैला भूः परिक्रमितामुना
शिवस्य वाच्युतस्यापि तासु संनिहितो हरिः
पुराणपठनं यत्र यत्र संनिहितो हरिः
तद्भक्तिं कुर्वतां नॄणां गङ्गास्त्रानां दिने दिने
तद्वक्तरि च या भक्तिः सा प्रयागोपमा स्मृता
संसारसागरे मग्नं स हरिः परिकीर्तितः
नास्ति विष्णुसमं दैवं नास्ति तत्त्वं गुरोः परम्
यथा पयोधिः सिन्धूनां तथा गङ्गा परा स्मृता
नास्ति मोक्षात्परो लाभो नास्ति गङ्गासमा नदी
भवव्याधिहरा गङ्गा तस्मात्सेव्या प्रयन्ततः
एतयोर्भक्तिहीनो यस्तं विद्यात्पतितं द्विज
उभे ते सर्वपापानां नाशकारणतां गते
विष्णुशक्तियुते ते द्वे समकामप्रसिद्धेदे
सर्वलोकानुग्रहार्थं प्रवर्तेते महोत्तमे
तथैव तुलसीभक्तिर्हरिभक्तिश्च सात्त्विकी
यत्र स्त्राता नरा यान्ति विष्णोः पदमनुत्तमम्
गङ्गास्त्रानपराणां तु वाञ्छितार्थफलप्रदः
सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम्
विसृज्यराक्षसं भावं संप्रात्पः परमं पदम्