वहन्मूत्रं पुरीषं वाप्यपानः परिवर्तते
उदान इति तं प्राहुरध्यात्मज्ञानकोविदाः
शरीरेषु मनुष्याणां व्यान इत्युपदिश्यते
रसान्वारु दोषांश्च वर्तयन्नति चेष्टते
समन्वितस्त्वधिष्टानं सम्यक् पचति पावकः
रेतस्तस्मात्प्रजायन्ते सर्वस्रोतांसि देहिनाम्
ऊष्मा चागिरीति ज्ञेयो यो ऽन्नं पचति देहिनाम्
स ऊर्ध्वमागम्य पुनः समुत्क्षिपति पावकम्
नाभिमूले शरीरस्य सर्वे प्राणाश्च संस्थिताः
वहॄन्त्यन्नरसान्नाड्यो दशप्राणप्रचोदिताः
जितक्लमाः समा धीरा मूर्द्धन्यात्मानमादधन्
तस्मिन्समिध्यते नित्यमग्निः स्थाल्यामिवाहितः
श्वसित्याभाषते चैव ततो जीवो निरर्थकः
अग्निर्जरयते चैतत्तदा जीवो निरर्थकः
वायुरेव जहात्येनमूष्मभावश्च नश्यति
वायुमञ्जलवत्पश्येद्गच्छेत्सह मरुद्गुणैः
महार्णवविमुक्तत्वादन्यत्सलिलभाजनम्
क्षिप्रं प्रविश्य नश्येत यथा नश्यत्यसौ तथा
येषामन्यतराभावाञ्चतुर्णां नास्ति संशयः
नश्यते कोष्टभेदार्थमग्रिर्नश्यत्यभोजनात्
पीडिते ऽन्यतरे ह्येषां संघातो याति पञ्चताम्
किं खेदयति वा जीवः किं शृणोति ब्रवीति च
यो दत्त्वा म्रियते जन्तुः सा गौः कं तारयिष्यति
इहैव विलयं यान्ति कुतस्तेषां समागमः
अग्निना चोपयुक्तस्य कुतः संजीवनं पुनः
जीवन्यस्य प्रवर्तन्ते मृतः क्व पुनरेष्यति
मृताः प्रणश्यन्ति बीजाद्बीजं प्रणश्यति
त निवर्तय सर्वज्ञ यतस्त्वामाश्रितो ह्यहम्
पुनराहु मुनिश्रेष्ठ तत्संदेहनिवृत्तये
याति देहान्तरं प्राणी शरीरं तु विशीर्यते