एवमादिषु तीर्थेषु गङ्गा मुख्यतमा स्मृता
तथेयं व्यापिनी गङ्गा सर्वपापप्रणाशिनी
पुनाति पावनीत्येषा न कथं सेव्यते नृभिः
वाराणसीति विख्यातं सर्वदेवनिषेवितम्
इह श्रुतिमतां पुंसां काशी याभ्यां श्रुतासकृत्
निर्धूतसर्वपापास्ते शिवलोकं व्रजन्ति वै
बहुपातकपूर्णो ऽपि पदं गच्छत्यनामयम्
सो ऽपि पापविनिर्मुक्तः शैवं पदमवान्पुयात्
पृथिव्यामेकराडू भूत्वा काशीं प्राप्य च मुक्तिभाक्
नामापि गृह्णातां काश्याश्चतुर्वर्गो न दूरतः
यस्य दर्शनमात्रेण नरा यान्ति परां गतिम्
पुनाति स्त्रानपानाद्यैर्नयन्तीन्द्रपुरं जगत्
लिङ्गरुपीं कथं तस्या महिमा परिकीर्त्यते
ईषदप्यन्तरं नास्ति भेदकृच्चानयोः कुधीः
अज्ञानसागरे मग्ना भेदं कुर्वन्ति पापिनः
युगान्ते निगदन्त्येतद्रुद्ररुपधरो हरिः
ब्रह्मरुपेण सृजति प्रान्तेः हयेतत्रयं हरः
भेदं करोति सो ऽभ्येति नरकं भृशदारुणम्
स याति परंमानन्दं शास्त्राणामेष विष्वयः
नित्यं संनिहितस्तत्र लिङ्गरुपी जनार्दनः
तं दृष्ट्वा परमं ज्योतिराप्रोति मनुजोत्तमः
सत्पद्वीपासाब्धिशैला भूः परिक्रमितामुना
शिवस्य वाच्युतस्यापि तासु संनिहितो हरिः
पुराणपठनं यत्र यत्र संनिहितो हरिः
तद्भक्तिं कुर्वतां नॄणां गङ्गास्त्रानां दिने दिने
तद्वक्तरि च या भक्तिः सा प्रयागोपमा स्मृता
संसारसागरे मग्नं स हरिः परिकीर्तितः
नास्ति विष्णुसमं दैवं नास्ति तत्त्वं गुरोः परम्
यथा पयोधिः सिन्धूनां तथा गङ्गा परा स्मृता
नास्ति मोक्षात्परो लाभो नास्ति गङ्गासमा नदी