स एष भगवान्विष्णुरनन्त इति विश्रुतः
ततः समभवद्विश्वं पृष्टो ऽहं यदिह त्वया
कान्यत्र परिमाणानि संशयं छिन्धि तत्त्वतः
रम्यं नानाश्रयाकीर्णं यस्यां तो नाधिगम्यते
तत्र देवाः स्वयं दीप्ता भास्कराभाग्निवर्चसः
दुर्गमत्वादनन्तत्वादिति मे वद मानद
निरुद्धमेतदाकाशं ह्यप्रमेयं सुरैरपि
तमसोंऽते जलं प्राहुर्जलस्यान्ते ऽग्निरेव च
तदन्ते पुनराकाशमाकाशान्ते पुनर्जलम्
अग्निमारुततोयेभ्यो दुर्ज्ञेयं दैवतैरपि
आकाशसदृशा ह्येते भिद्यन्ते तत्त्वदशनात्
त्रैलोक्ये सागरे चैव प्रमाणं विहितं यथा
सिद्धानां देवतानां च परिमीता यदा गतिः
नामधेयानुरुपस्य मानसस्य महात्मनः
को ऽन्यस्तद्वेदितुं शक्यो यो ऽपि स्यात्तद्विधो ऽपरः
ब्रह्मा धर्ममयः पूर्वः प्रजापतिरनुत्तमः
ब्रह्माणं पूर्वजं चाह भवान्संदेह एव मे
तस्यासनविधानार्थं पृथिवी पद्ममुच्यते
तस्य मध्ये स्थितो लोकान्सृजत्येष जगद्विधिः
मेरुमध्ये स्थितो ब्रह्मा तद्वहिर्द्विजसत्तम
संरक्षणार्थं भूतानां सृष्टं प्रथमतो जलम्
यत्प्राणाः सर्वभूतानां वर्द्धन्ते येन च प्रजाः
सर्वं तद्वारुणं ज्ञेयमापस्तस्तंभिरे पुनः
कथं वा मेदिनी सृष्टेत्यत्र मे संशयो महान्
लोकसंभवसंदेहः समुत्पन्नो महात्मनाम्
त्यक्ताहाराः स्पर्द्धमाना दिव्यं विर्षशतं द्विजाः
दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात्
नष्टचन्द्रार्कपवनं प्रसुप्तमिव संबभौ
तस्माञ्च सलिलोत्पीडादुदतिष्टत मारुतः
तञ्चाभसा पूर्यमाणं सशब्दं कुरुते ऽनिलः