कलौ नास्त्येव नास्त्येव गतिरन्यथा
परां निर्वृत्तिमापन्नः पुनरेतदुवाच ह
प्रकाशितं जगज्ज्योतिः परं ब्रह्म सनातनम्
यः स्मरेत्पुण्डरीकाक्षं सर्वपापविनाशनम्
त्वयोक्तं तत्प्रतीये ऽहं कथं दृष्टान्तमन्तरा
तदाख्याहि यथा चित्तं सीदत्स्थितिमवाप्नुयात्
सनकः प्रत्युवाचेदं स्मरन्नारायणं परम्
वेदान्तशास्त्रे कुशलस्तवायं निवर्तयेद्वा परमार्यवन्द्यः
सनन्दनं मोक्षधर्मान्प्रष्टुं समुपचक्रमे
प्रलये च कमभ्येति तन्मे ब्रूहि सनन्दन
सभूमिः साग्निपवनो लोको ऽयं केन निर्मितः
शौचाशौचं कथं तेषां धर्माधर्मविधिः कथम्
अस्माल्लोकादमुं लोकं सर्वं शंसतु मे भवान्
भृगुणाभिहितं शास्त्रं भरद्वाजाय पृच्छते
भृगुमहर्षिमासीनं भरद्वाजो ऽन्वपृच्छत
कथं मुक्तिश्च संसाराज्जायते तस्य मानद
सेव्यसेवकभावेन वर्तेते इति तौ सदा
लोकानां रमणः सो ऽयं निर्गुणश्च निरञ्जनः
कथमेनं परात्मानं कालशक्तिदुरन्वयम्
जीवो जीवत्वमुल्लङ्घ्य कथं ब्रह्म समन्वयात्
एवं स भगवान्पृष्टो भरद्वाजेन संशयम्
मानसो नाम यः पूर्वो विश्रुतो वे महर्षिभिः
अव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतो ऽथाक्षयो ऽव्ययः
सो ऽमृजत्प्रथमं देवो महान्तं नाम नामतः
आकाशादभवद्वारि सलिलादग्निमारुतौ
ततस्तेजो मयं दिव्यं पद्मं सृष्टं स्वयंभुवा
अहॄङ्कार इति ख्यातः सर्वभूतात्मभूतकृत्
शैलास्तस्यास्थिसंधास्तु मेदो मसिं च मेदिनी
पवनश्चैव निश्वासस्तेजो ऽग्निर्निम्नगाः शिराः
नभश्चोर्ध्वशिरस्तस्य क्षितिः पदौ भुजौ दिशः