अन्नोपाधिनिमित्तेन शिष्यान्गृह्णन्ति भिक्षवः
कुर्वन्त्यो गुरुभर्तृआणामाज्ञामुल्लङ्घयन्ति च
यदा द्विजा भविष्यन्ति तदा वृद्धिं कलिर्व्रजेत्
तदैव तु कलेर्वृद्धिरनुमेया विचक्षणैः
सर्वधर्मेषु नष्टेषु याति निःश्रीकतां जगत्
हरिभक्तिपरानेष न कलिर्बाधते क्वचित्
द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेकं कलौ युगे
द्वापरे यञ्च मासेन ह्यहोरात्रेण तत्कलौ
यदाप्नोति तदाप्नोति कलौ संकीर्त्य केशवम्
कुर्वन्ति हरिपूजां वा न कलिर्बाधते च तान्
निष्कामा वा सकामा वा न कलिर्बाधते च तान्
त एव शिवतुल्याश्च नात्र कार्या विचारणा
घोरे कलियुगे प्राप्ते विष्णुं ध्यायन्न सीदति
घोरे कलियुगे प्राप्ते सर्वधर्मविवर्जिते
हरिस्मरणमेवात्र संपूर्णत्वविधायकम्
इतीरयन्ति ये नित्यं नहि तान्बाधते कलिः
इति जल्पन्ति ये वापि कलिस्तान्नापि बाधते
इत्थं वदन्ति ये विप्र ते कृतार्था न संशयः
इति वाप्युञ्चरन्तीह न च तेषां कलेर्भयम्
घोरे कलियुगे विप्र हरिभक्तस्तु दुर्लभा
अधर्मनिरता नैव नरकार्हा हरिस्मृतेः
मनः शुद्धिविहीनानां हरिनाम्नैव निष्कृतिः
यथाप्रेरितमेतेन तथैव कुरुतें द्विज
समर्पयेन्महाविष्णौ नारायणपरायणः
संपूर्णतां प्रयान्त्येव हरिस्मरणमात्रतः
अतो ऽतिदुर्लभा लोके हरिभक्तिर्दुरात्मनाम्
ते सुभाग्या महात्मानः सत्संगर हिता अपि
सत्यं समस्तकर्माणि यान्ति संपूर्णतां द्विज
त्रिदर्शेरपि ते पूज्याः किमन्यैर्बहुभाषितैः
हरिनामपरान्मर्त्यान्न कलिर्बाधर्तक्वचित्