गङ्गाबिन्द्वभिषेकस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
सो ऽपि मुच्येत पापेभ्यः किमु गङ्गाभिषेकवान्
संसेव्या मुनिभिर्देवः किं पुनः पामरैर्जनै
तत्रैव नेत्रं विज्ञेयं विध्यर्द्धाधः समुज्ज्वलत्
सारुप्यदायकं विष्णोः किमस्मात्कथ्यते परम
महद्विमानमारुढाः प्रयान्ति परमं पदम्
सहस्राणि समुद्धृत्य विष्णुलोके व्रजन्ति वै
पुण्यक्षेत्रेषु सर्वेषौ स्थितवान्नात्र संशयः
मदङ्गस्पर्शेमात्रेण देवानामाधपो भवेत्
गङ्गोद्भवा तु मृल्लोकान्नयत्यच्युतरुपताम्
अत्यन्तदुर्ल्लभा नॄणां भक्तिर्द्धर्मप्रवक्तरि
मूलोद्भवां भक्तियुतो मनुष्यो धृत्वा शिरस्येति पदं च विष्णोः
वाञ्च्छत्यपि च यो ह्येवं सो ऽपि विष्णुपदं व्रजेत्
न शक्यते विष्णुनापि किमन्यैर्बहुभाषितैः
यतो वै नरकं यान्ति गङ्गानात्रि स्थिते ऽपि हि
तथा तुलस्या भक्तिश्च हरिकीर्तिप्रवक्तरि
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति
सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं समेति हि
मेषतौलिमृगाकर्षु पावयत्यखिलं जगत्
तुङ्गभद्रा च कावेरी कालिंन्दी बाहुदा तथा
एवमादिषु तीर्थेषु गङ्गा मुख्यतमा स्मृता
तथेयं व्यापिनी गङ्गा सर्वपापप्रणाशिनी
पुनाति पावनीत्येषा न कथं सेव्यते नृभिः
वाराणसीति विख्यातं सर्वदेवनिषेवितम्
इह श्रुतिमतां पुंसां काशी याभ्यां श्रुतासकृत्
निर्धूतसर्वपापास्ते शिवलोकं व्रजन्ति वै
बहुपातकपूर्णो ऽपि पदं गच्छत्यनामयम्
सो ऽपि पापविनिर्मुक्तः शैवं पदमवान्पुयात्
पृथिव्यामेकराडू भूत्वा काशीं प्राप्य च मुक्तिभाक्
नामापि गृह्णातां काश्याश्चतुर्वर्गो न दूरतः