नारदपुराणम्
यावन्त्यः पांशुकणिकास्तत्र संमार्जिता द्विज
प्रदीपः स्थापितस्तत्र सुरतार्थं द्विजोत्तम
एवं स्थिते विष्णुगृहे ह्यागताः पुरपालकाः
आवां निहत्य ते सर्वे निवृत्ताः पुरक्षकाः
किरीटकुण्डलधरा वनमालाविभूषिताः
दिव्यं विमानमारुह्य सर्वभोगसमन्वितम्
तत्र स्थित्वा ब्रह्मकल्पशतं साग्रं द्विजोत्तम
ततश्च भूमिभागेषु देवयोगेषु वै क्रमात्
तेनैव मे ऽच्युता संपत्तथा राज्यमकण्टकम्
भक्त्या कुर्वन्ति ये संतस्तेषां पुण्यं न वेद्यहम्
यतिष्ये परया भक्त्या ह्यहं जातिस्मरो यतः
सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम्
भक्तिभद्भिः प्रशान्तैश्च किं पुनः सम्यगर्चनात्
अनन्ततुष्टिमापन्नो हरिपूजापरो ऽभवत्
ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापि पूजकानां विमुक्तिदः
नित्यं सन्निहितो मृत्युः कर्तव्यो धर्मसंग्रहः
कायः संनिहितापायो धानादीनां किमुच्यते
तेषां भक्तिर्भवेच्छुद्धा देवदेवे जनार्दने
सुलभाः सर्वयज्ञाश्च विष्णुभक्तिः सुदुर्लभा
सर्वभूतदया वापि सुलभा यस्य कस्य चित्
सत्संगस्तुलसीसेबा हरिभक्तिश्च दुर्लभा
अर्चयेद्धि जगन्नाथं सारमेतद्द्विजोत्तम
हरिभक्तिपरो भूयादेतदेव रसायनम्
आसन्नमेव नगरं कृतान्तस्य हि दृश्यते
समर्चयस्व विप्रेन्द्र यदि भुक्तिमभीप्ससि
ये प्रपन्ना महात्मानस्ते कृतार्था न संशयः
येर्ऽचयन्ति महाविष्णुं प्रणतार्तिप्रणाशनम्
त्रिःसप्तकुलसंयुक्ता स्ते यान्ति हरिमन्दिरम्
पानीयं वा फलं वापि स एव भगवत्प्रियः
ते यान्ति विष्णुभुवनं यावदाभूतसंप्लवम्