दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा तेभ्यो नित्यं नमोनमः
स भजेद्धरिभक्तानां भक्तान्वै पापहारिणः
समुद्धरति गोविन्दो दुस्तराद्भव सागरात्
चिन्तयेद्यो हरेर्नाम तस्मै नित्यं नमो नमः
येषां मुक्तिः करस्थैव योगिनामपि दुर्लभा
वदतां शृण्वतां चैव सर्वपाप प्रणाशनम्
जयध्वज इति ख्यातो नारायणपरायणः
दीपदानरतश्चैव सर्वभूतदयापरः
विचित्रकुसुमोपेतं कृतवान्विष्णुमन्दिरम्
दीपदानपरश्चैव विशेषेण हरिप्रियः
परिप्रणामनिरतो हरिभक्तजनप्रियः
जयध्वजस्य चरितं दृष्ट्वा विस्मयमागतः
अपृच्छद्वीतिहोत्रस्तु वेदवेदाङ्गपारगः
विष्णुभक्तिमतां पुंसां श्रेष्ठो ऽसि भरतर्षभ
तन्मे वद महाभाग किं त्वया विदितं फलम्
संयुक्तो ऽसि सदा भद्रयद्विष्णोर्गृहमार्जने
तथापि किं महाभाग एतयोः सततोद्यतः
तद् ब्रूहि मे गुह्यतमं प्रीतिर्मयि तवास्ति चेत्
विनयावनतो भूत्वा प्रोवाचेजं कृताञ्जलिः
जातिस्मरत्वाज्जानामि श्रोतॄणां विस्मयप्रदम्
रैवतो नाम विप्रेन्द्रो वेदवेदाङ्गपारगः
पिशुनो निष्ठुरश्चैव ह्यपण्यानां च विक्रयी
दरिद्रो दुःखितश्चैव शीर्णाङ्गो व्याधितो ऽभवत्
ममार नर्मदातीरे श्वासकासप्रपीडितः
कामचारपरा सा तु परित्यक्ता च बन्धुभिः
महापापरतो नित्यं ब्रह्मद्वेषपरायणः
गावश्च विप्रा बहवो निहता मृगपक्षिणः
मद्यपानरतो नित्यं बहुशो मार्गरोधकृत्
कदाचित्कामसंतप्तो गन्तु कामो रतिं स्त्रियः
निशि रामोपभोगार्थं शयितं तत्र कामिना