नहि सौम्य वृथा घ्नन्ति सज्जना अपि पापिनः
विरोधं नहि कुर्वन्ति सज्जनाः शान्तचेतसः
तमुत्तमं नरं प्राहुर्विष्णोः प्रियतरं सदा
छेदे ऽपि चन्दनतरुः सुरभयति मुखं कुठारस्य
सर्वसंगविहीनो ऽपि बाध्यते हि दुरात्मना
तत्रापि साधून्बाधन्ते न समानान्कदाचन
लुब्धकधीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति
पुत्रमित्रकलत्रार्थं सर्वं दुःखेन योजयेत्
अन्ते तत्सर्वमुत्सृज्य एक एव प्रयति वै
ममेदमिति जन्तूनां ममता बाधते वृथा
धर्माधर्मौं सहैवास्तामिहामुत्र न चापरः
मृतमग्निमुखे हुत्वा घृतान्नं भुञ्जते हि ते
धर्माधर्मौं न च धनं न पुत्रा न च बान्धवाः
कामः संक्षयमायाति नराणां पुण्यकर्मणाम्
वृथैव व्याकुला लोका धनादानां सदार्जने
इति निश्चितबुद्धीनां न चिन्ता बाधते क्वचित्
तस्माज्जन्म च मृत्युं च दैवं जानाति नापरः
लोकस्तु तत्र विज्ञाय वृथायासं करोति हि
महापापानि कृत्वापि परान्पुष्यान्ति यत्नतः
स्वयमेकतमो मूढस्तत्पापफलमश्नुते
गुलिकः प्राञ्जलिः प्राह क्षमस्वेति पुनः पुनः
गतपापो लुबग्दकश्च ह्यनुतापीदमब्रवीत्
तानि सर्वाणि नष्टानि विप्रेन्द्र तव दर्शनात्
कथं मे निष्कृतिर् भूयो यामि कं शरणं विभोः
अत्रापि पापजालानि कृत्वा कां गतिमाप्नुयाम्
प्रातिक्रिया नैव कृता मयैषां गतिश्च का स्यान्ममजन्म किं वा
कथं च यत्पापफलं हि भोक्ष्ये कियत्सु जन्मस्वहमुग्रकर्मा
अन्तस्तापाग्निसंतप्तः सद्यः पञ्चत्वमागतः
विष्णुपादोदकेनैवमभ्यषिञ्चन्महामतिः
दिव्यं विमानमारुह्य मुनिमेतदथाब्रवीत्