यतो ऽयं मम भ्रातापि मुच्यते तदिहोच्यताम्
पुनः स्मितामुखाः प्रोचुर्यज्ञमालिहरिप्रियम्
उपायं तव वक्ष्यामः सुमालिप्रेममुक्तिदम्
प्रवक्ष्यामः समासेन तच्छ्रणुष्व समाहितः
त्वया कृतानि पापानि अहन्त्यगणितानि वै
एकदा बन्धुभिस्त्यक्तः शोकसंतापपीडितः
तदा वृष्टिरभूत्तत्र तत्स्थानं पङ्किलं ह्यभूत
उपलेपनतां प्राप्तं तत्स्थानं विष्णुमन्दिरे
दंशितश्चैव सर्पेण प्राप्तं पञ्चत्वमेव च
विप्रजन्म त्वया प्राप्तं हरि भक्तिस्तथाचला
वसाद्य ज्ञानमासाद्य परं मोक्षं गमिष्यसि
उपायं तव वक्ष्यामस्तं निबोध महामते
दत्त्वोद्धर महाभाग भ्रातरं कृपयान्वितः
तत्फलं प्रददौ तस्मै भ्रात्रे पापविमुक्तये
बभूव यमदूतास्तु तं त्यक्त्वा प्रपलायिताः
तदा सुमाली स्वर्यानमारुह्य मुमुदे मुने
अवापतुर्भृशं प्रीतिं समालिङ्ग्य परस्परम्
गीयमानौ च गन्धर्वैर्विष्णुलोकं प्रजग्मतुः
यज्ञमाली चोषतुस्तौ कल्पमेकं मुदान्वितौ
तत्रैव ज्ञानसंपन्नः परं मोक्षमुपागतः
स्थित्वा भूमिं पुनः प्राप्य विप्रत्वं समुपागतः
सर्वसंपत्समोपेतो हरिभक्तिपरायणः
तत्र स्नातश्च गङ्गायां दृष्ट्वा विश्वेश्वरं प्रभुम्
उपलेपनमाहात्म्यं कथितं ते मुनीश्वर
अकामादपि ये विष्णोः सकृत्पूजां प्रकुर्वते
हरिभक्तिरतान्यस्तु हरिबुद्ध्या समर्चयेत्
हरिभक्तिपराणां तु संगिनां संगमात्रतः
हरिपूजापराणां च हरिनामरतात्मनाम्
शुश्रूषानिरता यान्ति पापिनो ऽपि परां गतिम्
कस्य नो जायते प्रीतिः श्रोतुं हरिकथामृतम्