शीर्णपर्णाशनं दृष्ट्वा वेदमालिर्ननाम तम्
कन्दमूलफलाद्यैस्तु नारायणधिया मुने
विनयावनतो भूत्वा प्रोवाच वदतां वरम्
मामुद्धर महाभाग ज्ञानदानेन पण्डित
प्रोवाच प्रहसन्वाग्मी वेदमालिं गुणान्वितम्
प्रवक्ष्यामि समासेन दुर्लभं त्वकृतात्मनाम्
परापवादं पैशुन्यं कदाचिदपि मा कृथाः
हरिपूजापरश्चैव त्यज मूर्खसमागमम्
परित्यज्यात्मवल्लोकं दृष्ट्वा शान्तिं गमिष्यसि
द्रंभाचारमहॄङ्कारं नैष्ठुर्यं च परित्यज
त्वया कृतांश्च धर्मान्वै मा प्रकाशय पुच्छताम्
पूजयस्वातियिं नित्यं स्वकुटुंबाविरोधतः
पूजयस्व जगन्नाथं नारायणमकां मतः
अग्रेश्च विधिवद्वप्र परिचर्यापरो भव
तथोपलेपनं चैव कुरुष्व सुसमाहितः
मार्गशोभां च दीपं च विष्णोरायतने कुरु
प्रदक्षिणनमस्कारैः स्तोत्राणां पठनैस्तथा
वेदान्तपठनं चैव प्रत्यहं कुरु शक्तितः
ज्ञानात्समस्तपापानां मोक्षो भवति निश्चितम्
तथा ज्ञानरतो नित्यं ज्ञानलेशमवाप्तवान्
को ऽहं मम क्रिया केति स्वयमेव व्यक्तिन्तयत्
एवं विचारणपरोः दिवानिशमतन्द्रितः
पुनर्जानन्तिमागम्य प्रणम्येदमुवाच ह
को ऽहं मम क्रिया का च मम जन्म कथं वद
अविद्यानिलर्य चित्तं कथं सद्भावगगमेष्यति
अहॄङ्कारो मनोधर्म आत्मनो नहि पण्डित
मम जात्यादि शून्यस्य कथं नाम करोम्यहम्
नीरूपस्याप्रमेयस्य कथं नाम करोम्यहम्
अविच्छिन्नस्वभावस्य कथ्यते च कथं क्रिया
अनन्तस्य क्रिया चैव कथं जन्म च कथ्यते