भज सर्वात्मना विप्र यदि मुक्तिमभीप्ससि
राक्षसाश्च न चेक्षन्ते नरं विष्णुपरायणम्
श्रेयांसि तस्य सिध्यन्ति भक्तिमन्तो ऽधिकास्ततः
तौ करौ लफलौ ज्ञेयौ विष्णुपूजापरौ तु यौ
सा जिह्वा प्रोच्यते सद्भिर्हरिनामपरा तु या
तत्त्वं गुरुसमं नारित नत देवः केशवात्परः
असारे ऽस्मिंस्त संसारे सत्यं हरिसमर्चनम्
हरिभक्तिकुटारेण च्छित्त्वात्यन्तसुखी भव
ते श्रोत्रे तत्कथासारपूरिते लोकवन्दिते
आकाशमध्यगं देवं भज नारद संततम्
निर्देष्टुं मुनिशार्दूल द्रष्टुं वाप्यकृतात्मभिः
जाग्रदित्युच्यते सद्भिरन्तर्यामी सनातनः
स्वपन्निच्युच्यते ह्यात्मा यदा स्वापविवर्जितः
अस्वरुपो यदात्मासौ पुण्यापुण्यविवर्जितः
परब्रह्ममयो देवः सुषुत्प इति गीयते
विद्युद्विलोलं विप्रेन्द्र भघज तस्माज्जनार्दनम्
वर्तते यस्य तस्यैव तुष्यते जगतां पतिः
तस्य तुष्टो जगन्नाथो मधुकैटभमर्द्दनः
सत्सङ्गो निरहं कारस्तस्य प्रीतो रमापतिः
करोति सततं यस्तु तस्य प्रीतो ह्यधोक्षजः
तस्यास्तुष्टो जगन्नाथो ददाति स्वपदं मुने
देवपूजापराश्चैव तेषां तुष्यति केशवः
मा कुरुष्व ह्यहङ्कारं विद्युल्लोलश्रिया वृथा
राजादिभिर्धनं बाध्यं सम्पदः क्षणभङ्गुराः
हतं च भोजनाद्यैश्च कियदायुः समाहृतम्
कियद्विषयभोगैश्च कदा धर्मान्करिष्यति
वयस्येव ततो धर्मान्कुरु त्वमनहङ्कृतः
वरुर्विनाशनिलयमापदां परमं पदम्
किमर्थं शाश्वतधिया कुर्यात्पापं नरो वृथा
विश्वासो नात्र कर्त्तव्यो निश्चितं मृत्युसंकुले