तेषां समुच्चयं विप्र परब्रह्मप्रबोधकम्
वाच्यवाचकसंबन्धो ह्युपचारात्तयोर्द्विजा
तदभ्यासेन संयुक्ताः परं मोक्षं लभन्ति च
कोटिसूर्यसमं तेजो ध्यायेदात्मनि निर्मलम्
यद्यत्पापहरं वस्तु तत्तद्वा चिन्तयेद्धृदि
एतद्विदित्वा योगीन्द्रो लभते मोक्षमुत्तमम्
स सर्वपापनिर्मुक्तो हरिसालोक्यमान्पुयात्
इदानीमपि सर्वज्ञ यत्पृच्छामि तदुच्यताम्
यस्य तुष्यति सर्वेशस्तस्य भक्तिश्च शाश्वतम्
तन्ममाख्याहि सर्वज्ञ मुने कारुण्यवारिधे
भज सर्वात्मना विप्र यदि मुक्तिमभीप्ससि
राक्षसाश्च न चेक्षन्ते नरं विष्णुपरायणम्
श्रेयांसि तस्य सिध्यन्ति भक्तिमन्तो ऽधिकास्ततः
तौ करौ लफलौ ज्ञेयौ विष्णुपूजापरौ तु यौ
सा जिह्वा प्रोच्यते सद्भिर्हरिनामपरा तु या
तत्त्वं गुरुसमं नारित नत देवः केशवात्परः
असारे ऽस्मिंस्त संसारे सत्यं हरिसमर्चनम्
हरिभक्तिकुटारेण च्छित्त्वात्यन्तसुखी भव
ते श्रोत्रे तत्कथासारपूरिते लोकवन्दिते
आकाशमध्यगं देवं भज नारद संततम्
निर्देष्टुं मुनिशार्दूल द्रष्टुं वाप्यकृतात्मभिः
जाग्रदित्युच्यते सद्भिरन्तर्यामी सनातनः
स्वपन्निच्युच्यते ह्यात्मा यदा स्वापविवर्जितः
अस्वरुपो यदात्मासौ पुण्यापुण्यविवर्जितः
परब्रह्ममयो देवः सुषुत्प इति गीयते
विद्युद्विलोलं विप्रेन्द्र भघज तस्माज्जनार्दनम्
वर्तते यस्य तस्यैव तुष्यते जगतां पतिः
तस्य तुष्टो जगन्नाथो मधुकैटभमर्द्दनः
सत्सङ्गो निरहं कारस्तस्य प्रीतो रमापतिः
करोति सततं यस्तु तस्य प्रीतो ह्यधोक्षजः