ज्ञानं हि मोक्षदं ज्ञेयं तदुपायं वदामि ते
सम्यग् विचारयेद्धीमान्सद्भिः शास्त्रार्थकोविदैः
अनित्यानि परित्यज्य नित्यमेव समाश्रयेत्
अविरक्तो भवेद्यस्तु स संसारे प्रवर्तते
तस्य संसारविच्छित्तिः कदाचिन्नैव जायते
शमादिगुणहीनस्य ज्ञानं नैव च सिध्यति
हरिध्यानपरो नित्यं मुमुक्षुरभिधीयते
सर्वगं भावयेद्विष्णुं सर्वभूतदयापरः
इति जानाति यो विप्रतज्ज्ञानं योगजं विदुः
योगो ज्ञानं विशुद्धं स्यात्तज्ज्ञानं मोक्षदं विदुः
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये इति चाथर्वर्णी श्रुतिः
तयोरभेदविज्ञानं योग इत्यभिधीयते
अपरः प्रोच्यते सद्भिः परमात्मा परः स्मृतः
अव्यक्तः परमः शुद्धः परिपूर्ण उदाहृतः
भवेत्तदा मुनिश्रेष्ठ पाशच्छेदो ऽपरात्मनः
नृणां विज्ञानभेदेन भेदवानिव लक्ष्यते
गीयमानं च वेदान्तैस्तस्मान्नास्ति परं द्विज
कर्त्तृत्वं वापि भोक्तृत्वं निर्गुणस्य परात्मनः
किमप्यन्यद्यतो नास्ति तज्ज्ञेयं मुक्तिहेतवे
तद्विचारोद्भवं ज्ञानं परं मोक्षस्य साधनम्
परमज्ञानिनामेतत्परब्रह्मात्मकं द्विज
भाति विज्ञानभेदेन बहुरुपधरो ऽव्ययः
तस्मान्मायां त्यजेद्योगान्मुमुक्षुर्द्विजसत्तम्
अनिर्वाच्या ततो ज्ञेया भेदबुद्धिप्रदार्यिनी
तस्मादज्ञानविच्छेदो भवेद्रौजितमायिनाम्
ज्ञानिनां परमात्मा वै हृदि भाति निरन्तरम्
अष्टाङ्गैः सिद्ध्यते योगस्तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः
प्राणायामः प्रत्याहारो धारणा ध्यानमेव च
एषां संक्षेपतो वक्ष्ये लक्षणानि मुनीश्वर
अक्रोधश्चानसूया च प्रोक्ताः संक्षेपतो यमाः