इति निश्चित्य मनसा योगद्वितयमभ्यसेत्
ते जानन्ति परं भावं देवदेवस्य चक्रिणः
न तस्य तुष्यते विष्णुर्यतो धर्मपतिः स्मृतः
दंभाचारः स विज्ञेयः सर्वपातकिभिः समः
तत्तपः सा च पूजा च तद्ध्यानं हि निरर्थकम्
मुक्तयर्थमर्चयेत्सम्यक् क्रियायोगपरो नरः
समर्चयति देवेशं क्रियायोगः स उच्यते
स्तोत्राद्यैः स्तौति यो विष्णुं कर्मयोगी स उच्यते
पुष्पाद्यैश्चार्चनं विष्णोः क्रियायोग उदाहृतः
सर्वपापानि नश्यन्ति पूर्वजन्मार्जितानि वै
ज्ञानं हि मोक्षदं ज्ञेयं तदुपायं वदामि ते
सम्यग् विचारयेद्धीमान्सद्भिः शास्त्रार्थकोविदैः
अनित्यानि परित्यज्य नित्यमेव समाश्रयेत्
अविरक्तो भवेद्यस्तु स संसारे प्रवर्तते
तस्य संसारविच्छित्तिः कदाचिन्नैव जायते
शमादिगुणहीनस्य ज्ञानं नैव च सिध्यति
हरिध्यानपरो नित्यं मुमुक्षुरभिधीयते
सर्वगं भावयेद्विष्णुं सर्वभूतदयापरः
इति जानाति यो विप्रतज्ज्ञानं योगजं विदुः
योगो ज्ञानं विशुद्धं स्यात्तज्ज्ञानं मोक्षदं विदुः
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये इति चाथर्वर्णी श्रुतिः
तयोरभेदविज्ञानं योग इत्यभिधीयते
अपरः प्रोच्यते सद्भिः परमात्मा परः स्मृतः
अव्यक्तः परमः शुद्धः परिपूर्ण उदाहृतः
भवेत्तदा मुनिश्रेष्ठ पाशच्छेदो ऽपरात्मनः
नृणां विज्ञानभेदेन भेदवानिव लक्ष्यते
गीयमानं च वेदान्तैस्तस्मान्नास्ति परं द्विज
कर्त्तृत्वं वापि भोक्तृत्वं निर्गुणस्य परात्मनः
किमप्यन्यद्यतो नास्ति तज्ज्ञेयं मुक्तिहेतवे
तद्विचारोद्भवं ज्ञानं परं मोक्षस्य साधनम्