ततस्तु तरुणभावेन धनार्जनमर्जितस्य रक्षणं तस्य नाशव्ययादिषु चात्यन्तदुःखिता मायया मोहिताः कामक्रोधादिदुष्टमनसाः सदासूयापरायणाः परस्वपरस्त्रीहरणोपायपरायणाः पुत्रमित्रकलत्रादिभरणोपायचिन्तापरायणा वृथाहङ्कारदूषिताः पुत्रादिषु व्याध्यादि पीडितेषु सत्सु सर्वव्यात्पिं परित्यज्य रोगादिभिः क्लेशितानां समीपे स्वयमाध्यात्मिकदुःखेन परिप्लुता वक्ष्यमाणप्रकारेण चितामश्नुवते
समृद्धस्य कुटुम्बस्य कथं भवति वर्त्तनम्
अश्वः पलायितः कुत्र गावः किं नागता मम
अविचारात्कृषिर्नष्टा पुत्रा नित्यं रुदन्ति च
न लभ्यते वर्त्तनं च राज बाधातिदुःसहा
व्यवसायाक्षमश्चाहं प्रात्पाः प्राघूर्णका अमी
एवमत्यन्तचिन्ताकुलः स्वदुःखानि निवारयितुमक्षमो धिग्विधिं भाग्यहीनं मां किमर्थं विदधे इति दैवमाक्षिपति
प्रकंपमानावयवश्वासकासादिपीडितो लोलाविललोचनः श्लेष्मण्यात्पकण्ठः पुत्रदारादिभिर्भर्त्स्यमानः कदा मरणमुपयामीति चिन्ताकुलो मयि मृते सति मदर्जितं गृहक्षेत्रादिकं वस्तु पुत्रादयः कथं रक्षन्ति कस्य वा भविष्यति
मद्धने परैरपहृते पुत्रादीनां कथं वर्त्तनं भविष्यतीति ममतादुःखपरिप्लुतो गाढं निःश्वस्य स्वेन वयसा कृतानि कर्माणि पुनः पुनः स्मरन् क्षणे विस्मरति च संततस्त्वासन्नमरणो
व्याधिपीडितो ऽन्तस्तापार्तः क्षणं शय्यायां क्षणं मञ्चे च ततस्ततः पर्यटन् क्षुत्तृटूपरिपूडितः किञ्चिन्मात्रमुदकं देहीत्यतिकार्पण्येन याचमानस्तत्रापि ज्वराविष्टानामुदकं न श्रेयस्करमिति ब्रुवतो मनसातिद्वेषं कुर्वन्मन्द चैतन्यो भवति
ततश्च हस्तपादाकर्षणे न तु क्षमो रुद्रद्भिबन्धुजनैर्वेष्टितो वक्तुमक्षमः स्वार्जितधनादिकं कस्य भविष्यतीति चिन्तापरो बाष्पाविलविलोचनः कण्ठे वुरघुरायमाणे सति शरीरान्निष्क्रान्तप्राणो यमदूतैर्भर्त्स्यमानः पाशयन्त्रितो नरकादीन्पूर्ववदश्नुते
तथैव जीविनः सर्व आकर्मप्रक्षयाद् भृशम्
अभ्यसेत्परमं ज्ञानं ज्ञानान्मोक्षमवान्पुयात्
तस्मात्संसारमोक्षाय परं ज्ञानं समभ्यसेत्
हरिं न सेवते यस्तु को ऽन्यस्तस्मादचेतनः
आस्थिते कामदे विष्णो नरा यान्ति हि यातनाम्
स्थिते ऽपि ज्ञानरहिताः पच्यन्ते नरकेष्वहो
शाश्वतं भावयन्त्यज्ञा महामोहसमावृताः
संसारच्छेदकं विष्णुं न भजेत्सो ऽतिपातकी
हरिध्यानपरो विप्र चण्डालो ऽपि महासुखी
उद्वेग मानवा मूर्खाः किं न यान्ति हि पापिनः
तल्लब्ध्वा परलोकार्थं यत्नं कुर्य्याद्विचक्षणः
लभन्ते परमं स्थानं पुनरावृत्तिदुर्लभम्
यस्मिंश्च विलयं याति स संसारस्य मोचकः
तं समभ्यर्च्य देवेशं संसारात्परिमुच्यते
संसारपाशबद्धानां दुःखानि सुबहूनि च
येनोपायेन मोक्षः स्यात्तन्मे ब्रूहि तपोधन
भुज्यन्ते च मुनिश्रेष्ठ तेषां नाशः कथं भवेत्
कामाल्लोभाभिभूतः स्याल्लोभात्क्रोधपरायणाः
प्रनष्टबुद्धिर्मनुजः पुनः पापं करोति च