तद्दयेन भवेदब्दः स देवानां दिनं भवेत्
मानुषेणैव मासेन पितॄणां दिनमुच्यते
दिव्यैर्वर्षसहस्रैर्द्वादशभिर्दैवतं युगम्
एकसत्पतिसंख्यातैर्दिव्यैर्मन्वन्तरं युगैः
यावत्प्रमाणं दिवसं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
मनुषेण सहस्रेण यत्प्रमाणं भवेच्छृणु
तद्वन्मासो वत्सरश्च ज्ञेयस्तस्यापि वेधसः
विष्णोरहस्तु विज्ञेयं तावद्रात्रिः प्रकीर्तिता
आत्मानं परमं ध्यायन्स्थितवान्हरिसान्निधौ
सृष्टवान्ब्रह्मरुपेण जगदेतच्चराचरम्
विस्मितः परमप्रीतो ववन्दे चरणौ हरेः
तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिः सदानन्दैकविग्रहम्
वासुदेवमनाधारं प्रणतो ऽस्मिजनार्दनम्
अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्वतत्त्वमयं शान्तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
परात्परतरं रुपं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
सर्वैकरुपं परमं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनमम्
सर्वं सनातनं श्रेष्ठं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
अरुपं बहुरुपं तं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
तमादिदेवमीशानं प्रणतो ऽस्मि जनार्द्दनम्
त्राहि मां करुणासिन्धो मनोतीति नमो ऽस्तुते
उवाच परया प्रीत्या शङ्खचक्रगदाधरः
तेषां तुष्टो न सन्देहो रक्षाम्येतांश्च सर्वदा
भगवद्भक्तरुपेण लोकाक्रक्षामि सर्वदा
एतदिच्छाम्यदं श्रोतुं कौतुहलपरो यतः
वक्तुं तेषां प्रभावं हि शक्यते नाब्दकोटिभिः
विशिनो निस्पृहाः शान्तास्ते वै भागवतोत्तमाः
अपरिग्रहशीलाश्च ते वै भागवताः स्मृताः
तद्भक्तविष्णुभक्ताश्च ते वै भागवतोत्तमाः
गङ्गाविश्वेश्वरधिया ते वै भागवतोत्तमाः