यस्तु रागादिनिर्मुक्तो ह्यनुतापसमन्वितः
महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः
नारायणमनान्द्यन्तं विश्वाकारमनामयम्
स्मृतो वा पूजितो वापि ध्यातः प्रणमितो ऽपि वा
संपर्काद्यदि वा मोहाद्यस्तु पूजयते हरिम्
सकृत्संस्मरणाद्विष्णोर्नश्यन्ति क्लेशसंचयाः
मानुषं दुर्लभं जन्म प्राप्यते यैर्मुनीश्वर
तस्मात्तडिल्लतालोलं मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम्
सर्वे ऽन्तराया नश्यन्ति मनःशुद्धिश्च जायते
धर्मार्थकामोक्षाख्याः पुरुषार्थाः सनातनाः
पुत्रदारगृहक्षेत्रधनधान्याभिधावतीम्
संत्यज्य कामं क्रोधं च लोभं मोहं मदं तथा
व्यापारान्सकलांस्त्क्त्वा पूजयध्वं जनार्दनम्
यावन्नायाति मरणं यावन्नायाति वै जरा
धीमान्नकुर्याद्विश्वासं शरीरे ऽस्मिन्विनश्वरे
आसन्नमरणो देहस्तस्माद्दर्प्पं विमुचत
एतज्ज्ञात्वा महाभाग पूजयस्व जनार्दनम्
भक्त्या यजति यो विष्णुं महापातकवानपि
सर्वतीर्थानि यज्ञाश्च सांगा वेदाश्च सत्तम
किं वै वेदैर्मखैः शास्त्रैः किंवा तीर्थनिषेवणैः
विष्णुभक्तिविहीनानां किं तपोभिर्व्रतैरपि
वेदान्तवेद्यं भवरोगवैद्यं ते यान्ति मर्त्याः पदमच्युतस्य
ज्योतिः स्वरुपं परमच्युताख्यं स्मृत्वा समभ्येति नरः सखायम्
इदानीं श्रोतुमिच्छामि यममार्गं सुदुर्गमम्
सुखदं पुण्यशीलानां पापिनां भयदायकम्
यममार्गस्य विस्तारः कथैतः पूर्वसूरिभिः
धर्मशून्या नरा यान्ति दुःखेन भृशमर्दिताः
क्रदन्तो विस्तरं दीनाः पापिनो यान्ति तत्पथि
हन्यमाना यमभटैः प्रतोदाद्यैस्तथायुधैः
क्वचिद्वै दावरुपेणः तीक्ष्णधाराः शिलाः क्वचित्