उपासनाग्ना दूरस्थे केचिदिच्छन्ति वै द्विजाः
भक्ष्यैर्भोज्यैशअच लेह्यैश्च स्वाद्यैर्विप्रान्प्रपूजयत्
आगच्छन्तु महाभागाविश्वेदेवा महाबलाः
इति संप्रार्थयेद्देवान्ये देवास ऋचा नु वै
अमूर्तानां मूर्तानां च पितॄणां दीत्पतेजसाम्
एवं पितॄन्नमस्कृत्य नारायण परायणः
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे भुञ्जीरन्वाग्यता द्विजाः
यथआचार प्रदेयं च मधुनांसादिकं तथा
यदि पात्रं त्यजेत्को ऽपि ब्राह्मणः श्राद्धयोजितः
भञ्जानेषु च विप्रेषु ह्यन्योन्यं संस्पुशेद्यदि
भुज्यमानेषु विप्रेषु कर्त्ता श्रद्धापरायणः
रक्षोघ्नान्वैष्णवांश्चैव पैतृकांश्चविशेषतः
त्रिमधु त्रिसुपर्णं च पावमानं यजूंषि च
इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि चैव हि
ब्राह्मणेषु च भुक्तेषु विकिरं विक्षिपेत्तथा
स्वयं च पादौ प्रक्षघाल्य सम्यगाचम्य नारद
स्वस्तिवा चनकं कुर्यादक्षय्योदकमेव च
अचालयित्वा पात्रं तु स्वस्ति कुर्वन्ति ये द्विजाः
दातारो नो ऽभिवर्द्धन्तामित्याद्यैः स्मृतिभाषितैः
दद्याच्च दक्षिणां शक्त्या तांबूलं गन्धसंयुतम्
वाजेवाजे इति ऋचा पितॄन्देवान्विसर्जयेत्
तथा स्वाध्यायमध्वानं प्रयत्नेन परित्यजेत्
आमश्राद्धं प्रकुर्वीत हेम्ना वास्तृश्यभार्यकः
पैतृकेन तु सूक्तेन होमं कुर्याद्विचक्षणः
स्नात्वा च विधिवद्विप्र कुर्याद्वा तिलतपर्णम्
दरिद्रो ऽहं महापापी वदन्निति विचक्षणः
तत्कुलं नाशमायाति ब्रह्महत्यां च विन्दति
न तेषां संततिच्छेदः संपन्नास्ते भवन्ति च
तस्मिंस्तुष्टे जगन्नाथे सर्वास्तुष्यन्ति देवताः
यक्षाश्च सिद्धा मनुजा हरिरेव सनातनः