दाता नरकमान्पोति भोक्ता च नरकं व्रजेत्
विद्धापराह्नि कायां तु श्राद्धं कार्यं विजानता
पूर्वा क्षये तु कर्त्तव्या वृद्वौ कार्या तथोत्तरा
तिथिः सायाह्नगा यत्र परा काव्यस्य विश्रुता
नैतन्मतं हि सर्वेषां काव्यदाने मुनीश्वर
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
उभौ च विश्वेदेवार्थं पिघत्रर्थं त्रीन्यथाविधि
श्राद्धार्थं समनुज्ञातः कारयेन्मण्डलद्वयम्
वैश्यस्य वर्तुलं ज्ञेयं शूद्रस्याभ्याभ्युक्षणं भवेत्
आत्मानं वा नियुञ्जीत न विप्रं वेदवर्जितम्
यथावदर्चनं कुर्यात्स्मरन्नारायणं प्रभुम्
अपहता इत्यृचा वै कर्त्ता तु विकिरेत्तिलान्
दत्त्वेति भूयो दद्यच्च दैवे क्षणप्रतीक्षणम्
अन्नदाने चतुर्थी स्याच्छेषाः संपुद्धयः स्मृताः
तत्पात्रे सेचयेत्तोयं शन्नोदेवीत्यृचा ततः
आवाहयेत्ततो देवान्विश्वे देवाःस इत्यृचा
गन्धैश्च पत्रपुष्पैश्च धूपैर्दीपैर्यजेत्ततः
तिलसंयुक्तदर्भैश्च दद्यात्तेषां सदासनम्
शन्नोदेव्या जलं क्षिप्त्वा तिलोसीति तिलान्क्षघिपेत्
या दिव्या इति मन्त्रेण दद्यादर्घ्यं च पूर्ववत्
वासोर्भिभूषणैश्वैव यथाविभवमर्चयेत्
अग्नौ करिष्य इत्युक्त्वा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
कुरुष्व क्रियतां वेति कुर्विति ब्रूयुरेव च
सामाय च पितृमते स्वधा नम इतीरयेत्
स्वाहान्तेनापि वा प्राज्ञो जुहुयात्पितृयज्ञवत्
अग्न्यभावे तु विप्रस्य पाणौ होमो विधीयते
नह्यग्निर्दूरगः कार्यः पार्वणे समुपस्थैते
यद्याग्निर्दूरगो विप्र पार्वणे समुपस्थिते
क्षयाहे चैव संप्रात्पे स्वस्याग्निर्दूरगो यदि
उपासनान्गौ दूरस्थे समीपेभ्रातरि स्थैते