विष्णुभक्तिविहीनश्च शिवभक्तिपराड्मुखः
स्मृतिविक्रयिणश्चैव मन्त्रविक्रयिणस्तथा
वेदनिन्दापरश्चैव ग्रामापण्यप्रदाहकः
कूटयुक्तिरतश्चैव श्राद्धे वर्ज्याः प्रयत्नतः
निमन्त्रितो भवेद्विप्रो ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः
निमन्त्रयेद्द्विजं प्राज्ञं दर्भपाणिर्जितेन्द्रियः
श्राद्धं समाचरेद्विद्वान्काले कुतपसंज्ञिते
स कालः कुतपस्तत्र पितॄणां दत्तमक्षयम्
तत्काल एव दातव्यं कव्यं तस्माद्द्विजोत्तमैः
राक्षसं तद्धि विज्ञेयं पितॄणां नोपतिष्टति
दाता नरकमान्पोति भोक्ता च नरकं व्रजेत्
विद्धापराह्नि कायां तु श्राद्धं कार्यं विजानता
पूर्वा क्षये तु कर्त्तव्या वृद्वौ कार्या तथोत्तरा
तिथिः सायाह्नगा यत्र परा काव्यस्य विश्रुता
नैतन्मतं हि सर्वेषां काव्यदाने मुनीश्वर
प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा तेभ्यो ऽनुज्ञां समाहरेत्
उभौ च विश्वेदेवार्थं पिघत्रर्थं त्रीन्यथाविधि
श्राद्धार्थं समनुज्ञातः कारयेन्मण्डलद्वयम्
वैश्यस्य वर्तुलं ज्ञेयं शूद्रस्याभ्याभ्युक्षणं भवेत्
आत्मानं वा नियुञ्जीत न विप्रं वेदवर्जितम्
यथावदर्चनं कुर्यात्स्मरन्नारायणं प्रभुम्
अपहता इत्यृचा वै कर्त्ता तु विकिरेत्तिलान्
दत्त्वेति भूयो दद्यच्च दैवे क्षणप्रतीक्षणम्
अन्नदाने चतुर्थी स्याच्छेषाः संपुद्धयः स्मृताः
तत्पात्रे सेचयेत्तोयं शन्नोदेवीत्यृचा ततः
आवाहयेत्ततो देवान्विश्वे देवाःस इत्यृचा
गन्धैश्च पत्रपुष्पैश्च धूपैर्दीपैर्यजेत्ततः
तिलसंयुक्तदर्भैश्च दद्यात्तेषां सदासनम्
शन्नोदेव्या जलं क्षिप्त्वा तिलोसीति तिलान्क्षघिपेत्
या दिव्या इति मन्त्रेण दद्यादर्घ्यं च पूर्ववत्