अपारपाराय परानुकर्त्रे नमः परेभ्यः परपारणाय
बहुस्वरुपो ऽपि निरञ्जनो यस्तमीशमीढ्यं परमं भजामि
अनूपमं भक्ति जनानुकम्पिनं भजामि सर्वेश्वरमादिमीड्यम्
निवृत्तमोहाः परमं पवित्रं नतो ऽस्मि संसारनिर्वर्त्तकं तम्
जगत्सेव्यं जगाद्धाम परेशं करुणाकरम्
अवाप परमां तुष्टिं शङ्खचक्रगदाधरः
उवाच परमं प्रीत्या वरं बरय सुव्रत
मनसा यदभिप्रेतं वरं वरय सुव्रत
त्वद्दर्शनमपुण्यानां दुर्लभं च यतः स्मृतम्
धर्मिष्टा दीक्षिताश्वापि वीतरागा विमत्सराः
एतेनैव कृतार्थो ऽस्मि जनार्दन जगद्धरो
तत्पदे परमं यान्नि ते दृष्ट्वा किषुनाच्युत
मदृर्शनं हि विफलं न कदाचिद्भविष्यति
तदेव पालयिष्यामि मज्जनो नानृतं वदेत्
समस्तगुणसंयुक्तो दीर्घजीवी स्वरुपवान्
मयि तुष्टे मुनिश्रेष्ठ किमसाध्यं जगत्रये
अन्तर्दधे मृकण्डुश्च तपसः समवर्तत
किं चकार च तद्ब्रुहि हरिर्भार्गववंशजः
अपश्यद्वैष्णवीं मायां चिरञ्जीव्यस्य संप्लवे
विष्णुभक्तिसमायुक्तां मार्कुण्डेयमुनिं प्रति
गार्हस्थ्यमकरोद्धृष्टः शान्तो दान्तः कृतार्थकः
मनसा वचसा चापि देहेन च पतिव्रता
रुषुवे दशमासान्ते पुत्रं तेजस्विनां परम्
जातकं कारयामास मङ्गलं विधिपूर्वकम्
ततस्तु पञ्चमे वर्षे उपनीय मुदान्वितः
नमस्कार्या द्विजाः पुत्र सदादृष्टा विधानतः
वैदिकं कर्म तर्तव्यं वेदाध्ययनपूर्वकम्
निषिद्धं वर्जनीयं स्यादृष्टसंभाषणादिकम्
न द्वेषः कस्यचित्कार्यः सर्वेषां हितमाचरेत्
एवं पित्रा समादिष्टो मार्कण्डेयो मुनीश्वरः