विश्वासं परमं चक्रुर्यमेन परिभाषिते
सद्यः संप्रेषयामास तद्विष्णोः परमं पदम्
कर्मणा तेन विप्रर्षे विष्णुलोके मयोषितम्
स्थित्वा विष्णुपदं पश्चादिन्द्रलोकमुपगमम्
तावत्कालं दिविस्थित्वा ततो भूमिमुपागतः
जातिस्मरत्वाडज्जानामि सर्वमेतन्मुनीशअवर
एकादशीव्रतमिदमिति न ज्ञातवान्पुरा
अत्र स्वेनापि यत्कर्म कृतं तस्य फलं त्विदम्
तस्माच्चरिष्ये विप्रेन्द्र शुभमेकादशीव्रतम्
एकादशीव्रतं यत्तु कुर्वन्ति श्रद्धया नराः
एवं पुत्रवचः श्रुत्वा संतुष्टो गालवो मुनिः
मज्जन्म सफलं जातं मद्धंशः पावनीकृतः
इति संतुष्टचित्तस्तु तस्य पुत्रस्य कर्मणा
संकोचविस्तराभ्यां च किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
पापौघशान्तिकरणं व्रतसारमेवं ब्रह्मात्मजः पुनरभाषत हर्षयुक्तः
व्रताख्यानं महापुण्यं यथावद्धरिभक्तिदम्
तथा सर्वाश्रमाचारं प्रायश्चित्तविधिं तथा
कृपया परया मह्यं यथावद्वक्तुमर्हसि
वर्णाश्रमाचारपरैः पूज्यते हरिरव्ययः
तत्ते वक्ष्यामि विधिवद्भक्तो ऽसि त्वमधोक्षजे
वर्णा इति समाख्याता एतेषु ब्राह्मणो ऽधिकः
मातृतश्चोपनयनाद्दि जत्वं प्राप्यते त्रिभिः
स्ववर्णधर्मत्यगेन पाषण्डः प्रोच्यते बुधैः
अन्यथा पतितो भूयात्सर्वधर्मबहिष्कृतः
देशाचारास्तथाग्राह्याः स्मृतिधर्माविरोधतः
अस्वर्ग्यं लोकविद्विष्टं धर्म्यमप्याचरेन्नतु
द्विजानामसवर्णासु कन्या सूपयमस्तथा
मांसादनं तथा श्राद्धे वानप्रस्थआश्रमस्तथा
नैष्टिकं ब्रह्मचर्यं च नरमेधाश्चमेधकौ
एतान्धर्मान्कलियुके वर्ज्यानाहुर्मनीषिणः