दंष्ट्राकरालवदनमपश्यं समवर्तिनम्
अस्य शिक्षाविधानं च यथावद्वद पण्डितं
चिरं विचारयामास पुनश्चेदमभापत
एकादश्यां निराहारः सर्वपापैः प्रमुच्यते
जागरं चोपवासं च कृत्वा निषअपापतां गतः
तानि सर्वाणि नष्टानि ह्युपवासप्रभावतः
नानाम दण्डवद्भूमौ ममाग्रे सो ऽनुकंपितः
ततश्च स्वभटान्सर्वानाहूयेदमुवाच ह
धर्ममार्गरता न्मर्त्यान्मानयध्वं ममान्तिकम्
नारायणाच्युतहरे शरणं भवेति शान्ता वदन्ति सततं तरसात्यजध्वम्
नित्यं वदन्त्यखिललोक हिताः प्रशान्ता दूरद्भटास्त्यजता तान्न ममैषु शिक्षा
सत्पात्रदान निरतांश्च सुदीनपाल्लान्दूतास्त्यजध्वमनिशं हरिनामसक्तान्
शंभौ हरौ च समबुद्धिमतस्तथैव दूतास्त्यजध्वमुपकारपराञ्जनानाम्
विर्पन्द्रपादजलसेचनतो ऽप्रहृष्टांस्तान्पापिनो मम भटा गृहमानयध्वम्
देवस्वलोभनिरताञ्जननाशकर्तृआनत्रानयध्वमपराधपरांश्च दूताः
ग्रामस्य नाशकरमुत्तमवैरयुक्तं दूताः समानयत विप्रधनेषु लुब्धम्
विष्णवालयं च नहि यान्ति नराः सुमूर्खास्तानानयध्वमतिपापरतान्प्रसाह्य
मयानुतापदग्धेन स्मृतं तत्कर्म निन्दितम्
तत्रैव सर्वपापानि निःशेषाणि गतानि मे
सहस्रसूर्यसंकाशं प्रणनाम यमश्च तम्
विश्वासं परमं चक्रुर्यमेन परिभाषिते
सद्यः संप्रेषयामास तद्विष्णोः परमं पदम्
कर्मणा तेन विप्रर्षे विष्णुलोके मयोषितम्
स्थित्वा विष्णुपदं पश्चादिन्द्रलोकमुपगमम्
तावत्कालं दिविस्थित्वा ततो भूमिमुपागतः
जातिस्मरत्वाडज्जानामि सर्वमेतन्मुनीशअवर
एकादशीव्रतमिदमिति न ज्ञातवान्पुरा
अत्र स्वेनापि यत्कर्म कृतं तस्य फलं त्विदम्
तस्माच्चरिष्ये विप्रेन्द्र शुभमेकादशीव्रतम्
एकादशीव्रतं यत्तु कुर्वन्ति श्रद्धया नराः