दद्यादध्यात्मविदुषे ब्राह्मणाय मुनीश्वर
परमान्नप्रदानेन सुप्रीतो भव माधव
शक्तितो बन्धुभिः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः
न तस्य पुनरावृत्तिर्ब्रह्मलोकात्कदाचन
समस्तपापकान्तारदावानलसमं द्विज
तत्फलं लभ्यते पुम्भिरेतस्मा दुपवासतः
स मुच्यते महाघोरैः तापकानां च कोटिभिः
सर्वापापहरं पुण्यं सर्वलोकोपकारकम्
तथैवाश्विनके मासे कुर्यादेतद्वतं द्विज
प्राशयेत्पञ्चगव्यं च स्वपेद्विष्णुसमीपतः
श्रद्धया पूजयेद्विष्णुं वशी क्रोधविवार्जितः
संकल्पं तु ततः कुर्यास्त्वस्ति वाचनपूर्वकम्
मासान्तं पारणं कुर्वे देवदेव तवाज्ञया
ममाभूष्टप्रदं देहि सर्वविन्घान्निवारय
ततः प्रभृति मासान्तं निवसेद्धरिमन्दिरे
दीपं निरन्तरं कुर्यात्तस्मिन्मासे हरेर्गृहे
ततः स्नायीत विधिन्नारायणपरायणः
ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या भक्तियुक्तः सद क्षिणम्
एवं मासोपवासांश्च व्रती कुर्यात् त्रयोदश
शक्त्या च दक्षिणां दद्याद्रूह्यण्याभरणानि च
आत्पोर्यामस्य यज्ञत्य द्विगुणं फलमश्नुते
स लभेत्परमं पुण्यमष्टान्गिष्टोमसंभवम्
अत्यन्गिष्टोमजं पुण्यं द्विगुणं प्राप्नुयान्नरः
ज्योतिष्टो स्यन्ग यज्ञस्य फलं सो ऽष्टगुणं लभेत्
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत्
नरमेधाख्ययज्ञस्य फलं पञ्चगुणं लभेत्
गोमेधमखजं पुण्यं लभते त्रिगुणं नरः
स ब्रह्ममेधयज्ञस्य त्रिगुणं फलमश्नुते
स याति हरिसारुप्यं सर्वभोगसमन्वितम्
स याति परमानन्दं यत्र गत्वा न शोचति