तुभ्यं मोक्षं परश्चेति तमुक्त्वान्तर्दधे शिवः
पावयन्ती जगत्सर्वमन्वगच्छद्भगीरथम्
भागीरथीति विख्याता त्रिषु लोकेष्वभून्मुने
तं देशं प्लावयामास गङ्गा सर्वसरिद्वरा
तदैव नरके मग्ना उद्धृताश्च गतैनसः
त एव पूचितास्तेन गङ्गाजलपरिप्लुताः
प्रणम्याभ्यर्च्य विधिवत्प्राह तान्प्रीतमानसः
मुक्ता विमानमारुह्य गच्छध्वं विष्णुमन्दिरम्
दिव्यदेहधरा भूत्वा विष्णुलोकं प्रपेदिरे
सर्वलोकेषु विख्याता महापातकनाशिनी
पठेच्च शृणुयाद्वापि गङ्गास्नानफलं लभेत्
स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिवर्जितम्
श्रावितं सर्वपापन्घं गङ्गामाहात्म्य मुत्तमम्
किं पप्रच्छ पुनः सूत सनकं मुनिसत्तमम्
पृष्टं पुनर्यथा प्राह प्रवक्ष्यामि तथैव तत्
श्रुत्वा ब्रह्मसुतो भूयः पृष्टवानिदमादरात्
गाङ्गेयमाहात्म्यमघप्रणाशि त्वत्तो मुने कारुणिकादभीष्टम्
नानोपदेशैः सुविमुग्धचित्तं प्रबोधयन्ति प्रसभं प्रसन्नम्
ददाति भक्तिं भजतां दयालुर्मुक्तिस्तु तस्या विदिता हि दासी
भक्तानुसेवासु महाप्रयासं विमृश्य कस्यापि न भक्तियोगम्
तदा ख्याहि मुनिश्रेष्ठ विष्णुभक्तो ऽसि मानद
भूयो भूयो यतः पुच्छेश्चरित्रं शार्ङ्गधन्वनः
प्रसीदति हरिर्यैस्तु प्रयच्छत्यभयं तथा
इहामुत्र सुखं तस्य तपोवृद्धिश्च जायते
प्रयान्ति परमं स्थानमिति प्राहुर्महर्षयः
उपोषितो ऽडर्चयेत्सम्यङ् नरः श्रद्धासमन्वितः
गन्धपुष्पाक्षतैर्धूपैर् दीपैर्नैवेद्यपूर्वकैः
केशवाय नमस्तुभ्यमिति विष्णुं च पूजयेत्
रात्रौ जागरणं कुर्याच्छालग्रामसमीपतः
गीतैर्वाद्यैश्च नैवेद्यैर्भक्ष्यैर्भोज्यैश्च केशवम्