देवताराधनं ब्रूहि यच्छ्रुत्वा मुच्यते ह्यघात्
सभाज्य मोहिनीं भूप प्राह वेदविदां वरः
साधु पृष्टं त्वया देवि लोकानां हितकाम्यया
वृषध्वजेन कथितं शिवेन दयया पुरा
देवैस्तु भुक्तं पूर्वाह्णे मध्याह्ने ऋषिभिस्तथा
सर्वा वेला अतिक्रम्य नक्तभोजनमुत्तमम्
अयाचिताद्वारं नक्तं तस्मान्नक्तं समाचरेत्
अग्निकार्य्यमधःशय्यां नक्ताशी षट् समाचरेत्
शिवायतनपार्श्वे तु कृशरं घृतसंयुतम्
काष्ठमौनेन भुञ्जानो जिह्वालौल्यं विवर्जयेत्
धर्मराजस्य देव्याश्च पृथक्पिण्डं प्रकल्पयेत्
पौर्णमास्यां तु गन्धैश्च गङ्गायाः सलिलैस्तथा
तथैव हेमपुष्पं च लिङ्गमूर्ध्नि विनिक्षिपेत्
तिलाढकं प्रगृह्याथ शिवलिङ्गोपरि क्षिपेत्
तदलाभे तु सौवर्णैः पङ्कजैः पूजयेद्धरम्
घृतदीपं तथा चैव चन्दनाद्यैर्विलेपनम्
कृष्णगोमिथुनं चैव सरूपं च निवेदयेत्
वर्जयेन्मधु मांसं च तं मासं ब्रह्मचर्यवान्
यमैश्च नियमैर्युक्तः श्रद्धाभक्तिपरायणः
इन्द्रनीलप्रतीकाशैर्विमानैः शिखिसंयुक्तैः
गत्वा शिवपुरं रम्यं सर्वस्वकुलसंयुतः
भुक्त्वा भोगानशेषांश्च यावदाभूतसंप्लवम्
तत्र भुङ्क्ते समस्तांश्च भोगान्विगतकल्मषः
सर्वरोगविनिर्मुक्तः सो ऽप्येतत्फलभाग्भवेत्
शाल्यन्नं क्षीरसंयुक्तं यः कुर्यान्नक्तभोजनम्
काष्ठमौनेन भुञ्जानो वटकाष्टेन वै तथा
शिवलिङ्गसमीपे तु गङ्गातीरे निशि स्वपेत्
स्नात्वोपवासं संकल्प्य कुर्य्याज्जागरणं निशि
नैवेद्यधूपदीपैश्च संपूज्य वृषभं शुभम्
अलङ्कृत्य विधानेन शिवाय विनिवेदयेत्