मोक्षभागी भवेन्नृनं नात्रकार्या विचारणा
नरकस्थान्पितॄन्सर्वान्स्वर्गं नयति वै तदा
भूमिरेणुप्रमाणाब्दं ब्रह्मविष्णुशिवातिगः
भेरीशङ्खादिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिःस्वनैः
सर्वसौख्यान्यवाप्येह सर्वधर्मपरायणः
स्वर्गस्थितान्मोक्षयित्वा स्वयं ज्ञानी च मोहिनि
परं वैराग्यमापन्नः परं ब्रह्माधि गच्छति
त्रिभागहीनं गोचर्म मानमाह विधिः स्वयम्
ब्रह्मविष्णुशिवप्रीत्ये दुर्गाया भास्करस्य च
तपोव्रतेषु पुण्येषु यत्फलं परिकीर्तितम्
सूर्यकोटिप्रतीकाशे विमाने वैष्णवे पुरे
भूमिरेण्वब्दसंख्याकं कालं स्थित्वा च तत्र सः
अक्षयायां तु यो देवि स्वर्णं षोडशमासिकम्
अन्नदानाद्विष्णुलोकं शैवं वै तिलदानतः
गान्धर्वं स्वर्णवासोभिः कीर्तिं कन्याप्रदानतः
गंमातीरे नरो यस्तु नानावृक्षैः समन्वितम्
कदलीनारिकेरैश्च कपित्थाशोकचंपकैः
आम्रैस्तालैर्नागरङ्गैर्वृक्षैरन्यैश्च संयुतम्
निचितं कारयित्वैवमावासं पुष्पशोभितम्
प्रयच्छति तथा भक्त्या सर्वार्थं परिकल्प्य च
यावन्ति तेषां वृक्षाणां पुष्पमूलफलानि च
तावत्कल्पसहस्राणि तेषां लोकेषु संस्थितिः
यच्छ्रुतं त्वन्मुखांभोजाद्गामाहात्म्यमुत्तमम्
यस्याः संदर्शनादीनामीदृशं पुण्यमीरितम्
तथा कथयविप्रेन्द्र भक्ताहं तव सर्वदा
वेदागमानां तत्त्वज्ञः स्मयमान उवाच ह
गुडधेनुविधानं च यथा शास्त्रे प्रकीर्तितम्
गोमयेनोपलिप्तायां कुशानास्तीर्य यत्नतः
उत्तमा गुडधेनुस्तु चतुर्भारैः प्रकीर्तिता
अर्द्धभारेण वत्सः स्यात्कनिष्ठा भारकेण तु