सर्वेषां च पुराणानां संमतं वद सांप्रतम्
पश्चात्पापविनाशिन्यां स्नातुं यास्ये त्वया सह
माहात्म्यं कथयामास गङ्गायाः पापनाशनम्
येषां भागीरथी पुण्या समीपे वर्तते सदा
तां गतिं न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत्
शेषे गङ्गां निषेवन्ते ते ऽपि यान्ति परां गतिम् न तत्फलमवाप्रोति गङ्गां सेव्य यदाप्नुयात्
मासमेकं तु गङ्गायां स्नातस्तुल्यफलावुभौ
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः
प्रसह्य तारयेद्गुङ्गा गच्छतो निरये ऽशुचौ
ये ऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गामभिमतां सुरैः
देवैः सेंद्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च निषेविता सर्वकालं समृद्ध्ये
यावत्पुण्या ह्यमावास्या दिनानि दश मोहिनि
पाताले सन्निधानं तु कुरुते स्वयमेव हि
पञ्चम्यं तानि सा स्वर्गे भवेत्सन्निहिता सदा
द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं कलौ गङ्गा विशिष्यते
गङ्गायां प्रतिमुञ्चन्ति सा तु देवी न कुत्रचित्
पापशीला अपि नराः परां गतिमवाप्नुयुः
स एव द्रवरूपेण गङ्गांभो नात्र संशयः
गङ्गांभसा च पूयन्ते नात्र कार्या विचारणा
गाङ्गेयं तु हरेत्तोयं पापमामरणान्तिकम्
न वर्ज्यं जाह्नवीतोयं न वर्ज्यं तुलसीदलम्
गङ्गाजलानां न तु शक्तिरस्ति वक्तुं गुणाख्यापरिमाणमत्र
गङ्गातोयस्य माहात्म्यात्सो ऽप्यत्र फलभाग्भवेत्
विशिष्टा यत्प्रयच्छन्ति भक्तेभ्यो वाञ्छितं फलम्
कामधेनु स्तनोद्भूतान्भुङ्क्ते दिव्यरसान्दिवि
अपहत्य तमस्तीव्रं भाति सूर्यो यथोदये
वीक्ष्य गङ्गां भवेत्पूतः पुरुषो नात्र संशयः
सर्पवत्कञ्चुकं मुक्त्वा पापहीनो भवेत्स वै
गङ्गांभसा विनश्यन्ति विष्णुभक्त्या यथापदः