भूयामहं जगन्नाथ ब्रह्मणं सांत्ययस्व भोः
ब्राह्मणं सांत्वयामास पुनरेव सुताकृते
तव चास्या महाभाग सर्वलोकहिताय च
पुनः शरीरं याचेत तदाज्ञां देहि मानद
त्वया मया च सपाल्या कृतकार्या तपस्विनी
तातो ऽहमस्या भूयो ऽपि देहमुत्पादयाम्यहम्
यथा शुद्ध्येति विप्रेन्द्र तथैवाशु विधीयताम्
याज्याया देहयोगार्थमादिदेश मुदान्वितः
कमण्डलुजलेनौक्षन्मोहिन्या देहभस्म तत्
प्रणम्य तातं च वसोः पुरोधसो जग्राह पादौ विनयेन नत्वा
विमोहिनीं स्वामिसुतोञ्ज्झितां च जगाद वाक्यं विदुतामवीराम्
गतिं ते कारयिष्यामि तीर्थस्नानादिकर्मणा
विससर्ज नमस्कृत्य मोहिनीपितरं मुदा
जगाम लोकं तमसः परमव्यक्तवर्त्मना
मोहिनीं समनुग्राह्यां मत्वा हृदि विचारयन्
मुहूर्त्तं ध्यानमापन्नो बुबुधे कारणं गतेः
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सर्वलोकहिते रतः
येन विज्ञातमात्रेण पापिनां गतिरुत्तमा
न तस्या सदृशं किञ्चिद्विद्यते पापनाशनम्
प्रणता मोहिनी प्राह गङ्गास्नानकृतादरा
सर्वेषां च पुराणानां संमतं वद सांप्रतम्
पश्चात्पापविनाशिन्यां स्नातुं यास्ये त्वया सह
माहात्म्यं कथयामास गङ्गायाः पापनाशनम्
येषां भागीरथी पुण्या समीपे वर्तते सदा
तां गतिं न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत्
शेषे गङ्गां निषेवन्ते ते ऽपि यान्ति परां गतिम् न तत्फलमवाप्रोति गङ्गां सेव्य यदाप्नुयात्
मासमेकं तु गङ्गायां स्नातस्तुल्यफलावुभौ
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः
प्रसह्य तारयेद्गुङ्गा गच्छतो निरये ऽशुचौ