यो न तस्मै प्रयच्छेत जीवनं जीवनाय वै
तस्माद् देयं वरारोहे अभीष्टं वरसुन्दरि
किं न कुर्वन्ति विबुधास् त्वया सह वरानने
विबुधैर् एवम् उक्ता तु मोहिनी लोकमोहिनी
धिगिदं जीवितं मह्यं येन कार्यं न साधितम्
न तु लुप्तं हरिदिनं न भुक्तं हरिवासरे
गतो मूर्ध्नि पदं दत्वा मम रुक्माङ्गदो हरिम्
हंसं शुचिपदं व्योम प्रणवं बीजमव्ययम्
शून्यं वियत्स्वरूपं च ध्येयध्यानविवर्जितम्
परं धाम मनोग्राह्यं पुरुषाख्यं जगन्मयम्
तस्मिंल् लयम् अनुप्राप्ते किं नु मे जीविते फलम्
स्वामिनं तु परित्यज्य प्रयाति नरकं ध्रुवम्
भृत्या वेतनभोक्तारो जायन्ते भूतले हयाः
कथं वरं तु गृह्णामि भवतां नाकवासिनाम्
अनृणास्तु भविष्यामः कृत्वा चोपकृतिं तव
तस्य त्वं फलभाग्देवि तादृशार्थे कृतस्य तु
नृपतेराजगामाथ पुरोधाः पावकप्रभः
द्वादशाब्दे ततः पूर्णे निर्गतो जलमध्यतः
सक्रोधो मुनिशार्दूलो देववृन्दमुपागतः
धिगिमां धिग्देवसंघं कर्म धिक्पापसंज्ञितम्
भवन्तो यच्च दातारो मोहिन्या वाञ्छितं वरम्
नास्मा हि लोके भवतीह शुद्धिः समिद्धवह्नौ पतने ऽपि देवाः
न चापि चास्या भवतीह शुद्धिः समिद्भवह्नौ पतने ऽपि देवाः" प्रियायुतं मोक्षपदं निहत्य चकार भूमिं नृपवर्जितां च
न चापि राज्ञो निकटे च देवा नाप्येतु विष्णोः पदमव्ययं यत्
धिरजीवनं कर्ग्मविगर्हिताया देवाः सदा पापसमारतायाः
हत्वा धरां समस्तां वा कां गतिं यास्यते सुराः
सर्वदाप्यनया प्रोक्तं भुज्यतां हरिवासरे
भुज्यतां वासरे विष्णोर्हन्यतां गौर्द्विजान्विता
एतदज्ञानिनां प्रोक्तं ज्ञाननां तु न निर्णयः
तस्यापि शुद्धिर्गदिता प्राणायामशतेन हि