भगवद्भक्तसङ्गश्च हरिभक्तिस्तितिक्षुता
अवेहि निष्फलं ब्रहंस्तेषां दूरतरो हरिः
मृषा तु कुर्वतां कर्म तेषां दूरतरो हरिः
धर्मेष्वभक्तिमनसां तेषां दूरतरो हरिः
तत्राश्रद्धापरा ये तु तेषां दूरतरो हरिः
स लोहकारभस्त्रेव श्वसन्नपि न जीवति
श्रद्धावतां हि सिध्यन्ति नान्यथा ब्रह्मनन्दना
स याति विष्णुभवनं यद्वै पश्यन्ति सूरयः
हरिध्यानपरोयस्तु स याति परमं पदम्
आश्रमाचारयुक्तेन पूजितः सर्वदा हरिः
स एव पतितो ज्ञेयो यतः कर्मबहिष्कृतः
भ्रष्टो यः स्वाश्रमाचारात्पतितः सो ऽभिधीयते
आचारात्पतितं मूढं न पुनाति द्विजोत्तम
यज्ञो वा विविधो ब्रह्मंस्त्यक्ताचारंन रक्षति
आचारात्प्राप्यते मोक्ष आचारात्किं न लभ्यते
हरिभक्तेपरि तथा निदानं भक्तिरिष्यते
तस्मात्समस्तलोकानां भक्तिर्मातेति गीयते
तथा भक्तिं समाश्रित्य सर्वे जीवन्ति धार्ंमिकाः
न तस्य त्रिषु लोकेषु सदृशो ऽस्त्यजनन्दन
तस्मिंस्तुष्टे भवेज्ज्ञानं ज्ञानान्मोक्षमवाप्यते
तत्सङ्गं प्राप्यते पुम्भिः सुकृतैः पूर्वसञ्चितैः
कामादिदोषनिर् मुक्तास्ते सन्तो लोकशिक्षकाः
यदि लभ्येत विज्ञेयं पुण्यं जन्मान्तरार्जितम्
सत्सङ्गतिर्भवेत्तस्य नान्यथा घटते हि सा
सन्तः सूक्तिमरीच्योश्चान्तर्ध्वान्तं हि सर्वदा
तेषां सङ्गो भवेद्यस्य तस्य शान्तिर्हि शाश्वती
तेषां लोको भवेत्कीदृक्तत्सर्वं ब्रूहि तत्त्वतः
एतान्निगदितुं शक्तस्त्वतो नास्त्यधिको ऽपरः
यमुवाच जगन्नाथो योगनिद्राविमोचितः
जगत्कर्त्ता शिवब्रह्म स्वरुपवान्