पतिर्माता पिता वित्तं जीवितं च गुरुर्गतिः
विष्णोः पदं वित्तशरीरलुब्धा प्रयाति यामीं च कुयोनिपीडाम्
सन्ध्यावली नाम भृशं तामुवाच ह सादरम्
कथं दृष्टा मया त्वं च यास्यन्ती कुत्सितां गतिम्
तन्मे वद विशालाङ्गे त्वां दृष्ट्वा दुःखिता ह्यहम्
शरीरं तव संवीक्ष्य तया मे जायते हृदि
तथापि नैव मुच्येयं सद्यः कुत्सितयोनितः
तन्निर्दिशामि सुमहद्गतिदं त्वं निशामय
यस्मिन् क्रोशन्ति पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च
दुर्ल्लभं चोषसि स्नानं दुर्लभं कृष्णसेवनम्
देवैस्तेजः परिक्षिप्तं माघमासे स्वकं जले
नेदृशी संगरे शूरैर्गतिः प्राप्येत सौख्यदा
सरित्तडागवापीषु स्नाने सत्तममीरितम्
न सौख्यैर्लभ्यते पुण्यं दुःखैरेवाप्यते तु तत्
होमार्थं सेवनं वह्नेर्न च शीतादिहानये
आच्छादिते घनैर्व्योम्नि ह्युद्गमिष्यन्तमर्थयेत्
वायुना ताडितं रात्रौ स्नाने गङ्गासमं विदुः
तन्नास्ति पातकं यत्तु माघस्नानं न शोधयेत्
जीवता भुज्यते दुःखं मृतेन बहुलं सुखम्
अहन्यहनि दातव्यास्तिलाः शर्करयान्विताः
यावकैश्चैव होतव्या गव्यसर्पिः समन्वितैः
सूर्यो मे प्रीयतां देवो विष्णुमूर्तिर्निरञ्जनः
त्रिंशच्च मोदका देयास्तिलान्नाः शर्करामयाः
तांबूलादीनि भोग्यानि भक्त्यादकद्याद्विधानवित्
स्नायादावाह्य तीर्थानि गङ्गादीन्य कर्मण्डलात्
त्वत्तेजसा हतं चास्तु तत्तु पापं सहस्रधा
परिपूर्णं कुरुष्वेदं माघस्नानं ममाच्युत
तीर्थस्नानादियात्स्वर्गं माघस्नानात्परं पदम्
रविवारेण संयुक्ता महापातकनाशिनी
विनिर्दहति पापानि कुनृपो विषयं यथा