ततः प्रेष्यान्समाहूय भर्ता मे वाक्यमब्रवीत्
सुतामुद्वहतो राज्ञो यच्च लब्धं मयाखिलम्
इयं हि स्वामिनी प्राप्ता तस्य वित्तस्य किङ्कराः
भर्ता समर्पयामास प्रीत्या युक्तो ऽखिलं तदा
उभयोस्तत्र पश्यन्त्यो राक्षसीराजकन्ययोः
तद्दृष्ट्वा चाद्भुतं भर्तुर्देहवित्तसमर्पणम्
छिन्ना गौरिव खङ्गेन गताः प्राणा ममाभवन्
तामतीत्य सुदुःखार्ता काष्ठीला चाभवं शुभे
या भर्तुर्नापयेद्वित्तं जीवितं च शुभानने
एवं ज्ञात्वानिशं रक्षेत्पत्युर्वित्तं च जीवितम्
पतिर्माता पिता वित्तं जीवितं च गुरुर्गतिः
विष्णोः पदं वित्तशरीरलुब्धा प्रयाति यामीं च कुयोनिपीडाम्
सन्ध्यावली नाम भृशं तामुवाच ह सादरम्
कथं दृष्टा मया त्वं च यास्यन्ती कुत्सितां गतिम्
तन्मे वद विशालाङ्गे त्वां दृष्ट्वा दुःखिता ह्यहम्
शरीरं तव संवीक्ष्य तया मे जायते हृदि
तथापि नैव मुच्येयं सद्यः कुत्सितयोनितः
तन्निर्दिशामि सुमहद्गतिदं त्वं निशामय
यस्मिन् क्रोशन्ति पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च
दुर्ल्लभं चोषसि स्नानं दुर्लभं कृष्णसेवनम्
देवैस्तेजः परिक्षिप्तं माघमासे स्वकं जले
नेदृशी संगरे शूरैर्गतिः प्राप्येत सौख्यदा
सरित्तडागवापीषु स्नाने सत्तममीरितम्
न सौख्यैर्लभ्यते पुण्यं दुःखैरेवाप्यते तु तत्
होमार्थं सेवनं वह्नेर्न च शीतादिहानये
आच्छादिते घनैर्व्योम्नि ह्युद्गमिष्यन्तमर्थयेत्
वायुना ताडितं रात्रौ स्नाने गङ्गासमं विदुः
तन्नास्ति पातकं यत्तु माघस्नानं न शोधयेत्
जीवता भुज्यते दुःखं मृतेन बहुलं सुखम्
अहन्यहनि दातव्यास्तिलाः शर्करयान्विताः