मद्वाक्ये भवता स्थेयं सर्वकृत्येषु मानद
प्रतिपेदे वचः सर्वं यत्कृतं हि तया तदा
करेणुरूपिणी भूत्वा पृष्ठे कृत्वा पतिं मम
ययावाकाशमार्गेण काशीमभि मुलोचने
त्रिभिर्मुहूर्तैः संप्राप्ता काशीं विश्वेशमन्दिरम्
इयं पापतरोः कान्त कुठारा परिकीर्तिता
कर्मबीजोपशमनी सर्वेषां गतिदायिका
नावैष्णवे स्थले मुक्तिः सर्वस्य तु कदाचन
मुक्तिदा सर्वजन्तूनां सर्वपापप्रणाशिनी
सर्वलोकैककर्तारं भ्राजमानं स्वतेजसा
नमस्कृत्य स्थितो ह्यग्रे वेदपाठं निशामयन्
उद्गिरन्तं जगन्नाथं दृष्ट्वा प्रीतो ऽभवत्तदा
प्रगल्भं तमुपालक्ष्य क्षणाज्जातः समत्सरः
चकर्त तन्नखाग्रेण खस्थं वक्त्रं त्रिलोचनः
वामे निर्धूतमानिशं न निवृत्तं द्विजोत्तम
रुद्रो ऽपि लज्जितो भूत्वा निर्ज्जगाम त्वरान्वितः
न शशाक परित्यक्तुं तदद्भुतमभून्महत्
तेन संस्मृतमात्रस्तु शीघ्रमाविरभूच्च सः
ननाम शिरसा नम्रो निष्प्रभो वृषभध्वजः
समाश्वास्या ब्रवीद्वाक्यं तत्तोषपरिकारकम्
तत्फलं भुङ्क्ष्व सर्ंवज्ञ कियत्कालं कृतं स्वयम्
नाभुक्तं क्षीयते कर्म ह्यपि जन्मशतैः प्रिय
प्राणा विकलतां यान्ति मम त्वद्दुःखदर्शनात्
न तानि ब्रह्महत्यायाः समानीति मतिर्मम
ब्रह्महत्याभिभूतस्तु क्षणं स्थातुं न च क्षमः
लेलिहाना सुरेशान ग्रहीतुं त्वानुधावति
अटनीयं हितार्थाय पापनाशाभिकाम्यया
प्रक्षालयन्करं वामं भिक्षां गृह्णन्कपालके
इत्युक्तो विष्णुना विप्र स्थाणुः सर्वगतो ऽभवत्
वर्षत्रयं भ्रमित्वा तु प्राप्तो बदरिकाश्रमम्