यस्त्वृतौ नाभिगच्छेत स्वस्त्रिंय मनुजेश्वर
अन्याचाररतं दृष्ट्वा यः शक्तो न निवारयेत्
पापिनां पापगणनां कृत्वान्येभ्यो दिशन्ति विन्दति
अपापे पातकं यस्तु समरोप्य विनिन्दति
पापिनां निन्द्यमानानां पापार्द्धं क्षयमेति च
सो ऽसिपत्रे ऽनुभूयार्तिं हीनाङ्गोजायते भुवि
अतीव दुःखदंरौद्रं स याति श्लोष्मभोजनम्
न तस्य निष्कृतिर्भूयः प्रायश्चित्तायुतैरपि
ततश्चण्डालयोनौ तु गोमांसाशी सदा भवेत्
सर्वाश्चयातना भुक्त्वा चाण्डालो दशजन्मसु
ब्रह्महत्यासमं तेन कर्त्तव्यं व्रतमेव च
अपहर्त्ता तु निरयी यस्यार्थस्तस्य तत्फलम्
यतिनिन्दापरो राजन् शिलानमात्रे प्रयाति हि
श्वभोजनं ततः सर्वा भुञ्जते यातनाः क्रमात्
पुष्पारामभिदश्चैव यां गतिं यान्ति तच्छृणु
ततश्च विष्टाकृमयः कल्पानामेकविंशतिम्
ग्रामविध्वं सकानां तु दाहकानां च लुम्पताम्
उच्छिष्टभोजिनो ये च मित्रद्रोहपराश्व ये
उच्छिन्नपितॄदेवेज्या वेन्दमार्गबहिःस्थिताः
एवं बहुविधा भूप यातनाः पापकारिणणाम्
पापानां यातनानां च धर्माणां चापि भूपते
एतेषां सर्वपापानां धर्मशास्त्रविधानतः
प्रायश्चित्तानि कार्याणि समीपे कमलापतेः
गङ्गा चतुलसी चैव सत्सङ्गो हरिकीर्त्तनम्
विष्ण्वर्पितानि कर्माणि सफलानि भवन्ति हि
नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यन्मोक्षमाधनम्
हरिभक्तिः परा नृणां सर्वं पापप्राणाशिनी
तामसै राजसैश्वैव सात्त्विकैश्च नृपोत्तम
सा तामस्यधमा भक्तिः खलभावधरा यतः
नारायणं जगन्नाथं तामसी मध्यमा तु सा