येन तस्य भवेद्धानिर्न याचे तन्नृपात्मज
तन्मया प्रार्थितं पुत्र स मोहान्न प्रयच्छति
याचितः सुखहेतोस्तु मया नृपतिसत्तमः
स्थितः सो ऽद्यानृते घोरे सुरापानसमे विभुः
परित्यजेयं जनकं तवाधमं नैव स्थितिर्मे भविता हि तेन
मयि जीवति तातो मे न भवेदनृती क्वचित्
पित्रा मे नानृतं देवि पूर्वमुक्तं कदाचन
यस्य सत्ये स्थिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः
विजृंभते यस्य कीर्तिर्व्याप्तं ब्रह्माण्डमण्डलम्
अश्रुतं भूपतेर्वाक्यं परोक्षे श्रद्दधे कथम्
एतद्धर्माङ्गदेनोक्तं वाक्यमाकर्ण्य मोहिनी
यत्र रुक्माङ्गदः शेते मृतकल्पो रविप्रभः
दीपरत्नैः सुप्रकाशे विद्रुमैश्चित्रिते वरे
दीर्घविस्तारसंयुक्ते ह्यनौपम्ये मनोहरे
तातैषा जननी मे ऽद्य त्वां वदत्यनृती त्विति
सकोषरत्ननिचये गजाश्वरथसंयुते
प्रदेहि सकलं ह्यस्यै यत्त्या श्रावितं विभो
देहि शक्रपदं देव्यै जितं विद्धि पुरन्दरम्
तच्चाप्यहं प्रदास्यामि तपसा तोष्य पद्मजम्
त्रिविष्टपे वापि परे पदे वा दास्यामि जित्वा नरदेवदानवान्
हस्ते हि पापस्य दिवाप्रकीर्तेर्वत्स्यामि तत्कर्मकरः सुभुक्तः
तच्चापि राजेन्द्र ददस्व देव्यै मज्जीवितं मज्जननीभवं वा
विराजयित्वा स्वगुणैर्नृपौघान्करैरिवात्मप्रभवैः खशोभैः
संमार्जयित्वा विमलं यशः स्वं कथं सुखी स्यां नृपते ततः क्षमः
गतो वा नरकं घोरं कथं भोक्ष्ये हरेर्दिने
भूयो भूयो वदति मां दुर्मेधाश्च सुबालिशा
मुक्त्वैवं वासरे विष्णोर्भोजनं पापनाशने
तथापि नैव कर्ताहं भोजनं हरिवासरे
दुन्दुभी कुर्वती नादं सा कथं वितथा भवेत्
अपेयं चैव पीत्वा तु किं जीवेच्छरदः शतम्