कृतकृत्या तदा यास्ये प्राप्तो धर्मो मया तव
उपधानं करिष्यामि स्वकं बाहुं न ते युधि
म्लेच्छेष्वपि न दृश्येत त्वादृशो धर्मलोपकः
एवमुक्त्वा वरारोहा ह्युदतिष्ठत्त्वरान्विता
प्रस्थिता सा तदा तन्वी भूसुरैश्च समन्विता
वरं नीलांबरस्पर्शो नास्य धर्मच्युतस्य हि
गौतमादिसमायुक्ता निर्जगाम गृहाद्ब्रहिः
इत्येव शब्दं क्रोशन्ती ब्रह्मणोमानसोद्भवा
अटित्वा सकलामुर्वीं संप्राप्तो धर्मभूषणः
कर्णाभ्यां तस्य शब्दो ऽसौ विश्रुतः पितृवत्सलः
धर्माङ्गदो धर्ममूर्तिः रुक्मागदसुतस्तदा
पुनरुत्थाय विप्रेन्द्रान्ननाम विहिताञ्जलिः
आलक्ष्य तरसा मातः प्राह राजन् कृताञ्जलिः
एतैर्द्विजेन्द्रैः सहिता क्व त्वं संप्रस्थिताधुना
पिता तवानृती पुत्र करो येन वृथा कृतः
ध्वजाङ्कुशाङ्कितः श्रीमान्दक्षिणः कनकाङ्गदः
रुक्माङ्गदेन ते पित्रा न चाहं वस्तुमुत्सहे
मा कोपं कुरु मातस्त्वं निवर्त्ततस्व पितुः प्रिये
कृता भार्या शिवः साक्ष्ये स्थितो यत्र सुराधिपः
न प्रयच्छति मे देयं तस्य वृद्धिं विचिन्तये
येन तस्य भवेद्धानिर्न याचे तन्नृपात्मज
तन्मया प्रार्थितं पुत्र स मोहान्न प्रयच्छति
याचितः सुखहेतोस्तु मया नृपतिसत्तमः
स्थितः सो ऽद्यानृते घोरे सुरापानसमे विभुः
परित्यजेयं जनकं तवाधमं नैव स्थितिर्मे भविता हि तेन
मयि जीवति तातो मे न भवेदनृती क्वचित्
पित्रा मे नानृतं देवि पूर्वमुक्तं कदाचन
यस्य सत्ये स्थिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः
विजृंभते यस्य कीर्तिर्व्याप्तं ब्रह्माण्डमण्डलम्
अश्रुतं भूपतेर्वाक्यं परोक्षे श्रद्दधे कथम्