प्रायश्चित्तं तु हत्यायामातुरस्यौषधं प्रिये
यद्वेदैर्गीयते सुभ्रु उपाङ्गैर्यत्प्रगीयते
रटन्तीह पुराणानि भूयो भूयो वरानने
पुराणमन्यथा मत्वा तिर्यग्योनिमवाप्नुयात्
पितरं को न वन्देत मातरं को न पूजयेत्
को हि दूषयते वेदं ब्राह्मणं को निपातयेत्
को गच्छेत्परदारान् हि को भुङ्क्ते हरिवासरे
यद्भोजनेनात्मनिपातकारिणा यमस्य रवातेषु चिरं सुलोचने
येषां वाक्येन युक्तो ऽयं राजा कुर्याद्धि भोजनम्
गौतमादीन्समाहूय मोहिनीपार्श्वमानयत
मोहिनी सहिता राज्ञा ववन्दे कार्यतत्परा
आसनेषु महीपाल ज्वलदग्निसमप्रभाः
वयं समागता देवि नानाशास्त्रविशारदाः
तच्छत्वा वचनं तेषां मोहिनी ब्रह्मणः सुता
संदेहस्तु जडौ ह्येष स्वल्पो वा स्वमतिर्यथा
अन्नाधारमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
कर्कन्धुमात्रं प्रहुतं पुरोडाशं हि देवताः
पिपीलिकापि क्षुधिता मुखेनादाय तण्डुलम्
अयं खादति नान्नाद्यं संप्राप्ते हरिवासरे
विधावानां यतीनां च युज्यते व्रतसेवनम्
सोंऽधे तमसि मज्जेत यावदिन्द्राश्चतुर्द्दश
प्रजासंरक्षणं त्यक्त्वा चतुर्वर्गफलप्रदम्
शूद्राणां द्विजसेवा च लोकरक्षा महीभृताम्
अज्ञानाद्वा प्रमादाच्च पतितः स न संशयः
सुबुद्ध्याचारशीलश्च वेदोक्तं त्यजति द्विजाः
एकान्तशीलो नृपतिर्भृत्यः कर्मविवर्जितः
अयं हि नियमोपेतो हरिपूजनतत्परः
व्यपोह्य हरिपूजां वै ब्रह्महत्यां तु विन्दति
अन्नात्प्रभवति प्राणः प्राणाद्देहविचेष्टनम्
एवं ज्ञात्वा मया राजा बोध्यमानो न बुद्ध्यति