निक्षेपहारके वापि कुमारीविघ्नकारके
ददामीति द्विजाग्र्याय प्रतिश्रुत्य न दातरि
यत्पातकं तदन्ने हि संस्थितं हरिवासरे
एकभुक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च
गुर्विणीनां गृहस्थानां क्षीणानां रोगिणां तथा
यज्ञभोगोद्यतानां च संग्रामक्षितिसेविनाम्
एतन्मे गौतमः प्राह स्थिताया मन्दराचले
ते गृहस्था द्विजा ज्ञेया येषामग्निपरिग्रहः
गुर्विणी ह्यष्टममासीया शिशवश्चाष्टवत्सराः
ये विवाहादिमाङ्गल्यकर्मव्यग्रा महोत्सवाः
त्रिविधेन पुराणेन भर्त्तुर्या स्त्री हिते रता
किमन्यैर्बहुभिर्भूप वाक्यालापकृतैर्मया
न प्रीतिर्यदि मे छित्वा शिरः स्वं हि प्रयच्छसि
तदा ह्यसत्यवचसो देहं न स्पर्शयामि ते
विशेषाद्भूमिपालानां त्वद्विधानां महीपते
सत्ये स्थिता क्षितिर्भूप सत्यं धारयते जगत्
सत्या धारमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
न गर्भं युवती धत्ते वेलातीतं कदाचन
दिव्यादिसाधनं नॄणां सत्याधारं महीपते
मदिरापानतुल्येन कर्मणा लिप्यसे ऽनृतात्
मन्दरे पर्वतश्रेष्ठे हरिवासरभोजनम्
क्षुद्रशास्त्रोपदेशेन लोलुपेन वरानने
न शङ्खेन पिबेत्तोयं न हन्यात्कूर्मसूकरौ
अगम्यागमने देवि अभक्ष्यस्य च भक्षणे
जानन्नपि कथं देवि भोक्ष्ये ऽहं हरिवासरे
अभक्ष्येण समः प्रोक्तः किं पुनश्चात्तनक्रिया
मूलं फलं पयस्तोयमुपभोज्यं मुनीश्वरैः
ज्वरिणां लङ्घनं शस्तं धार्मिकाणामुपोषणम्
ज्वरमध्ये कृतं पथ्यं निधनाय प्रकल्पते
माग्रहं कुरु वामोरु व्रतभङ्गो भवेन्मम